Gait van de Renderklippen: Tillefoon

As Piet uut de Enk zien konte niet vaste had zitten dan was ‘e die ok nog kwiet. Ans hef wat met ‘m te stellen. Kottens gunk ’t weer helemaole mis. In Frankriek nog wel. Daor was ‘t stel met een heel gezelschap umme Lourdes en umgeving te bekieken. Vol met herinnerings maken Piet en Ans zich lös van de andern umme weer een bettien op verhaal te komen. 

Hee sloeg de aarms bie eur um de rugge en zetten de tillefoon op stille. Ze dromen wat veur zich heer en  mossen zich haosten umme op tied weer in te stappen op de ofespreuken plekke.

Mar och lieve mensen, ze zaten nog niet weer op de plaatse of hee kwamp d’r achter dat zien praotiezer, ik bedoele de tillefoon, op de banke was blieven liggen.
Piet hef de sjaffeur zo gek ekregen dat die nao ’t bankien terug is ereden, mar de tillefoon was foetsie.

Ja, en dan slut bie um de paniek toe en lup e as een kip zonder kop te mattelen en te mieren.

D’r was met die vergéétachtige Piet gien land meer te bezeilen in Frankriek

’t Gezelschap bemuuien zich d’r tegenan en daor worden ‘t niet béter op. In een helder ogenblik herinneren hee zich dat e ’t nummer van Ans eur tillefoon d’r op had laten anbrengen, mar toen hee d’r achter kwam dat e ok zien riebewies en paspoort in ’t tillefoonzakkien had estop was d’r helemaoel gien land meer met ‘m te bezeilen. De reisleider vreug ‘m of hee zien nummer wel uut de kop kennen. Dan kon hee toch effies bellen. Mar Piet zag dat niet zitten. “Dan krieg ik een hele kladde Frans aover mien heer, astoeblieve, wil ie dat niet doen?” ‘Dat deed de man in rad Frans. 

“Praat maar gewoon Nederlands, ik ben Jan uit Duiven en heb de telefoon gevonden waar u waarschijnlijk over belt”, kreeg hee te heuren. Dat d’r ok nog andere waardevolle pampieren bie zaten voegen hee daor an toe. 

De man vertellen dat hee op vakantie was in een plaatse niet var uut de buurte en Piet liet um een taksie bestellen en gunk d’r op an. “Ik had al wel dat andere nummer op uw telefoon gebeld, maar dat nam niet op”, kreeg hee te heuren. Gien wonder, want Ans had eur apperaat thuus laoten liggen….En zo kreeg zie uuteindelijk nog de schuld van onze vergéétachtige man. Ze heb de man uut Duiven een beste fooi egeven. Dat was ‘t dikke weerd.