Gait van de Renderklippen: Veuruut

Ik wil beginnen met joe/uule alderkeizers, merakels tweeduzendviuufentwintig toe te wensen. Op oldejaorsaovend heb ik met Merie en Anngien zitten klassineren aover ’t jaor dat achter ons lig. Dan gaot alle veurs en tegens aover de taofel. Stao-j stille bie de mensen die uut de tied bint eraak en as d’r een paar glaassies deur bint egaon dan dúrf ie mekare ok an te spréken op de zwakke punten. Merie sprak de wens uut dat ik wat béter op mien spullegies zal letten en niet op ’t leste monument van huus af gao bie ofspraken. En ik heb de haope uut espreuken dat zee wat minder heetgebakerd is en niet aoveral commentaar op zal hebben. Annegien knikken bie dat alles.

Wie waren ’t d’r aover eens dat wuule/wie veuruut mutten kieken en niet vaste hollen an wat achter ons lig. Gedaoene zaken nemp gien keer. Ze-k mar: ’t glas half vol en niet half leag. Oplossingsgericht denken a’j ‘t zo wilt zien. En met dat vaste veurnemen bint de twaalf slagen aover ons heer egaon. 

’t Hef ewark. Dat wil zeggen wat de vrouwe an geet. Ik hadde de halve nach ’t lich op ’t kantoor laoten braanden, ze begun te tellen en kwamp niet vädder dan zes um de argernis weg te slikken. Ik mos de andere dag nao Zwolle en bin op tied van huus of egaon. Mar dat veurdeel worden weg epoets deurdat ik een weg te vrog in joeg en kats in ’t donker kwam te staon. Effies uut estap en ezien dat d’r een heel stuk braak achter mien lag. Veur mien was d’r wat minder ruumte. Een stevige eik gaf mien niet veule speuling. Dan kump veuruut kieken en niet achteruut loeren goed van passe. De knuppel in de achteruut en gas d’r op. Mar dan  mu’j  niet alleent bie de hand wezen mar ok ’t goeje knöppien bie de hand hollen. 

Och mien lieve mensen: ik beuken niet zo zuunig tegen die eik op. Toen was ’t toch heel wat angenamer umme achteruut te kieken as nao veurten. Met lood in de schoene weer op de Klippen an.  

Een bes ende later dan ik mien veur had eneumen. Merie vlaog op mien of. Die was bange eworden deur de waarschouwings aover de drukte op de wégen. Zo is ‘t bie die ene deuk ebleven en bin ik d’r onmundig goed of ekomen zo vrog in ‘t jaor. 

Ontvank de groetenisse van GAIT.