Gait van de Renderklippen: Vrendelijk

Vrogger was alles béter, de vente van noe maak d’r niks van, foi foi, wat mut d’r toch van terechte komen met ’t jonge volk dat mar raak lééf…..En zo ku-j nog wel een steuchien deur gaon. Ieder van ons heurt ’t umme zich hen, a-j d’r zelf al niet an mee doet.

Merie en ik zeg de gek heb ok wel vake lopen te schuddekoppen aww bienao van de pinnen waren ereden met een vetbaik of hoe die pleeriezers ok mag heten. Mar wie bint d’r van genezen.

De dokter wol mien een wéke nao de zee umme weer wat op verhaal te komen. Want verhalen hei-j vanzelf neudig umme dit huukien te vullen.

Vanzelf geet de vrouwe dan mee, want ene van de Renderklippen in ’t wilde westen allenig laoten strunen leek eur niet zo wies.

Gait alleent in ’t wilde westen leek Merie niet zon goed idee

Wie hadden ’t merakels nao ’t zin an die grote plas. Daor ku-j heel goed de pier wézen.

Mar nao anderhalve dag kreeg ik ’t benauwd. Effies met de huusarts kontak op eneumen en die vun ’t toch béter umme op huus an te komen. Eerst in de tram nao ’t station stun d’r een deerntien op veur ons. Toen in de trein meratten met de koffer waorin Merie zo ongeveer ’t halve huus had estop. Metene stappen een jongeman op ons of, namp ’t zwaore geval op de scholders, zetten ‘m in ’t rek. 

En bie ’t uutstappen hoeven wie ons ok gien zörgen te maken, want zonder hulpvraoge worden die hut van Merie op ’t perron ezet.

Mar ’t slimste was umme dat onmundige zwaore geval twee joekels van trappen op te zeulen. Mar de zorg daor aover hef nog gien twee tel eduurd. Ene van de andere kante zag ’t gemattel, drééjen zich umme, zei dat dit niks was veur mensen op onze lééftied, dragen um nao baoven en wensen ons een angename dag toe. Wie keken mekare an en waren te beduus umme disse student te bedanken. De jeug, ie mut d’r oe niet te zwaor an beuren, zei Knelis mien buurman. Hee hef ’t nog nooit zo bie ’t goeje ende ehad al bedoelen hee ’t verkeerde ende. . 

Groetenisse van GAIT.