Gait van de Renderklippen: Weerwraak

Ik bin vaste niet de enigsten die slech in de pokkel is deur alle régen die ons gratis veur niks wordt toe espeuld. Alle geschenken uut de Hemel mu-j koesteren mar teveule hemelwater, dat is een ander verhaal. 

A-j bie ’t opstaon al water vuult dan hef dat invloed en zeker geldt dat veur mien. Merie kan ‘t bevestigen. “Nee, dan bin ie niet de zunne in huus Gait”, gif ze toe. En as ’t dan ok nog samen geet met een bonke kelte dan mu-j mien helemaole uut de buurte blieven.

En a-j niet op pas dan krieg ie thuus ok nog herrie in de hut.

Ik mos op ’t darp wézen veur de apotheek en Merie verklaoren mien veur gek umme de paraplu onder de aarms te slaon. “Daor hei-j alleent mar last van jonge. Volgens de Régenradar blif ’t dreuge töt een uur of vuve.” Tied genog umme krupend nao ne pilllendrééier te gaon, mar dan wel bie wieze van spréken, want bie ’t bukken he-k al muuite genog umme weer aoverende te komen.

Ie begriep ’t zeker al wel.. Gait kwam dreuge hen en as een bezaopen kat weer terugge. Merie drééjen zich d’r uut deur te zeggen dat die veurspelders niet allemaole dezelfde klok heb hangen, mar dat heurt thuus in de categorie van ommenullige kletskoek.

Hoe dan ok, vergangen wéke worden wule allemaole verras deur de zunne, die de straol in had aover de wolken die de boel blokkeren, ’t hele zakien an de kante scheuf en in alle hévigheid op ons neerdalen. 

Mien gesteldheid sleug honderdendrachtig graoden umme.

Fluitend naor buten. Toch nog wel effies de shawl onder de jasse, want met te weinig grei an doe-j oe zelf in disse tied van ’t jaor de das umme. 

Een paar tred aover ’t hofpad en in ene keer zag ik niks meer. De grote schienwarper liek in ’t gezichte. Ik sleuge as de wiedeweerga de hande veur de ogen. De volgende  stap die ik maken was d’r ene teveule. Met de kop tegen de paol  van de wasliendraod en Gait zag starns.  En toen kwam Merie weer umme de boch. “Ie heb zo zitten te nostern aover alle nattigheid. Noe de zunne zich löt zien maak ie metene een gebaar van ofkeer. De natuur löt niet met zich spotten mannegien.”  Ik wisse al wel dat ik de keizerin van de stoof in huus hadde mar niet Merie de filosoof. De bult trek al weer bie.

Groetenisse van GAIT.