Gait van de Renderklippen: Vuulnis

Een daggien Elburg samen met Merie en Annegien of esleuten met een genoeglijke naozit. Neudig ok umme bie te komen van een dikke zes euro veur een klein glaassien wien op ’t terras en veur ’t opmaken van een paar monster lakkere palings. Annegien en ik bint d’r gek op; Merie hölt ’t liever op kibbeling. Die wil gien risico lopen op verbieten.

Paling zuver van de graot. Ie zollen de vingers d’r bie af kluven. Vanzelf mut ’t afval ok vot en daor bekommeren ik mien aover. En daor nam de dag een verkeerde ofslag. Bie ’t smieten in de kliko liet ik behalve ’t vuulnis, ok de autosleutels vallen.

Wat volgden was een geheister van jewelste. Bukken, nog iets wieter nao onder. ’t Trappien d’r bie, ik zag de sleutels liggen, bukken, nog iets vädder bugen en jawel haar, toen kallebatern ik op de kop in de smurrie. Ze ze-k wel is dat d’r ene de smaak te pakken had, nou dat had ik noe ok, mar dan wel op een andere meniere.

Merie was ongerust eraak dat ik zo lange uut bleef, gunk kieken en zag ’t dikste deel van de rugge baoven de kliko uutstèken, lachen zich eerst een slag kin de rondte, mar toen ze mien gekreun heuren sleug ’t umme en hef ze mien samen met Annegien uut de bak etrökken. Met inbegrip van de sleutels die ik nog net kon griepen.

Ik had de graot van de paling in ’t haor hangen. Daor mos Annegien zo neudig wat van zeggen. “Pa, wol ’t leste bettien d’r nog of halen. Zelfs de graod van de paling was oe nog te glad of.” Wat hadden die beiden een schik. Ik zal ’t nog heel lange mutten heuren. De man die diepe veur de vrouwen mos bugen en d’r ok nog onderdeur gunk. De bloemkool in ’t ene en de moes in ’t andere oor…Gelukkig dat allenig de omstanders d’r de mond van vol hadden….

Och, mien lieve mensen wat zag ik d’r uut. Veur dat de beide vrouwluu de kans kregen umme ‘t veur de eeuwigheid vast te leggen met de zaktillefoon smeren ik um. Ik stonke drie kwartier in de wiend. Ik hebbe twee keer onder de douche estaon veurdat ik mien weer een bettien mense vulen. Ik hebbe ‘t leste niejs laoten schieten, had d’ r zogezegd schoon genog van. Ik hoeve mien de rest van ‘t jaor niet meer vuul te maken.