Gait van de Renderklippen: Opsloan

A-j zoas Gait van de Veluwse zandpade komp dan is de aovergang naor de digitale snelweg een stap of wat te vàrre. Ik zal oe vertellen: wi-j de hartslag tegen de grens van ome dokter opjagen dan mu-j een uur of wat achter ’t tiepörgel gaon zitten wat ze op zien zundags computer nuump. 

D’r gaot niet veule dagen veurbie of mien bloeddruk kump zo ongeveer an de kaok. En elke keer a-j ’t denk te weten dan is d’r een of andere onzichtbare Klorus die ’t hele zeugien weer verandert. Umme gek van te worden.

Veurege wéke wol ik een olde biedrage  uut dat dinki te veurschien toveren. Nou, dat was al een heel gedoe op zich. Ik bin an ’t heisteren ewes, da-s niet mooi meer. Merie had vanzelf ok niet veul an een nosterige keerl en die bemuuien zich d’r mee. Mar die lééf nog helemaole in de tied van gister. Met die tips worden ik van gek kruusdol. 

Hoe dan ok kreeg ik ’t stukkien op een gegeven monument toch op ’t scharm. “A-j mar naodenk, Gait”, maken ik mien wies. Noe kon d’r allemaole niet zoveule mis meer gaon. Gewoon bestand opzuken, daor met ene van de vingers op toetsen en dan kwamp afdrukken en was ‘t wieter veur de res een fluitien van een cent. Veule makkelijker dit keer, gien bestand neudig, metene al afdrukken. Dat deud ik, mar toen worden ’t toch ingewikkeld. Want in ’t blauw worden mien verteld dat ik pdf mos openen. Ja hoho, PDF, Pak De Fietse, wat hef dat d’r noe mee vandoen?Toch mar uutvoeren. Mar dan kwamp d’r weer d’r afdrukken en zo hen en weer. 

Merie liep nao de andere kant van ’t dink want menen ze, daor zol ’t dan wel uutkomen. Ik was niet meer te hollen. Gelukkig kwamp Annegien net binnen.  ‘ t Is niet zo muuilijk pa, ie mutten bie disse versie eers opslaon, zei ze.

Dat had ze niet mutten zeggen. Ik halen de vuus an. As’t dan op- slaon an kwam hadden ze an mien gien verkeerden. Ik sleuge met de krach van Mohammed Alie op de taofel, raken nog een letter of wat op ‘t toetsenbord en geleuf ’t of niet: ‘stukkien wat ik neudig hadde kwamp d’r uut rollen….

Merie en Annegien vleugen een meter of wat achteruut. ’t Wonder had zich voltrökken. Ik slao mien d’r in ‘t vervolgwel deurheer.
Groetenisse GAIT.