Hallo Veluwe/Vaarwel Veluwe: De museumwoning van Jeffrey Koerhuis zit vol kleine ongemakken

Jeffrey Koerhuis verkaste van Hattemerbroek naar Arnhem. Dat is qua afstand misschien niet zo heel spannend, maar de reden waarom wel. “Het zijn allemaal hele kleine ongemakken eigenlijk”, illustreert hij zijn onderkomen.

Nick Hoekman

Bij Koerhuis aan de wand namelijk geen hypermodern tv-scherm en de lampen gaan ook niet vanzelf aan wanneer hij even in zijn handen klapt. “Maar ik heb wel gewoon wifi, een telefoon, computer en laptop thuis. Ik heb mijn vrienden helaas niet zo ver gekregen om weer postduiven te nemen.”

Niet alledaags
Nee, het huis waarin de 28-jarige Noord-Veluwenaar woont is niet bepaald alledaags. De Arnhemse museumwoning die hij kon betrekken, want daar hebben we het hier over, vraagt wel het een en ander qua aanpassingsvermogen. “Het is echt de ouderwetse manier hè. En dat is niet altijd de makkelijkste”, geeft hij met gevoel voor understatement aan.

Ik heb mijn vrienden helaas niet zo ver gekregen om weer postduiven te nemen

Omwisselen van schroefjes
De woning is nog compleet ingericht zoals dat in de jaren ‘50 ook ging. En daar gaat Koerhuis best ver in. Toen hij het huis bijvoorbeeld overnam, bleek dat de woningcoöperatie wat dingetjes had vervangen. Die waren vervolgens weer gemonteerd met kruiskopschroeven.

“Alleen”, analyseert Koerhuis met een glimlach, “die bestonden toen nog helemaal niet.” Dus ging hij aan de slag om zoveel mogelijk van de kruiskopschroefjes in te ruilen voor gleufschroeven. “Ik wil graag dat het tot in de kleinste details klopt. Of het mensen opvalt weet ik niet, maar dit houdt het voor mij ook leuk.”

Ik wil graag dat het tot in de kleinste details klopt. Of het mensen opvalt weet ik niet, maar dit houdt het voor mij ook leuk

Maar hoe komt een twintiger terecht in een dergelijke museumwoning? “Ik wilde destijds heel graag op mezelf wonen, vind maar eens iets betaalbaars in deze tijd wat ook bij je past. Een collega woont ook in een museumwoning uit 1943. Die heb ik gevraagd om mij een seintje te geven zodra er iets soortgelijks uit de jaren vijftig of zestig vrij zou komen, want dat leek me toen al heel mooi. Toen dit huis vrijkwam heb ik meteen gereageerd en een paar dagen later kon ik al op gesprek komen. Dan vragen ze naar je beweegredenen en hoe je het in zou richten.”

Herleiden naar de fifties
Alles in het huis moet te herleiden zijn naar de ‘fifties’. Voor Koerhuis zit ‘m in dat gedeelte nou net de charme. “Het oogt heel gezellig, maar er zit een heel verhaal achter. Het is een periode die enerzijds heel bekend is, maar anderzijds juist heel onbekend. Dat vind ik een ontzettend leuk aspect.”

De woonkamer - Privéfoto

Uitdagingen
Al heeft het, zo geeft hij zelf aan, ook wel zo zijn uitdagingen waar een modern huishouden geen last meer van heeft. Het authentieke keukentje van Bruynzeel oogt heel schattig, maar officieel heeft het geen koelkast. “Je moet in de supermarkt echt schakelen en afwegen wat je meeneemt en wat minimaal twee dagen goed blijft, want ik ben in mijn eentje."

Boodschappen plaatste ik buiten de deur, om het zo letterlijk in de meteorologische omstandigheden van de buitenlucht te koelen

Tóch overstag
Koerhuis heeft drie jaar zonder koeltechnologie geleefd, maar is inmiddels overstag. “Voorheen vond ik dat niet passend in deze woning, gezien er eigenlijk de ruimte niet voor is. Maar het brengt gewoon veel discomfort met zich mee als de buitentemperaturen hoog zijn. Boodschappen plaatste ik buiten de deur, om het zo letterlijk in de meteorologische omstandigheden van de buitenlucht te koelen. Of ik maakte gebruik van een ijskast uit de jaren ‘30, waarbij er ijs geplaceerd wordt onder een deksel. Het werd ingewikkeld en je vraagt jezelf af hoe je goederen koud blijven. Daarom heb ik een koelkast gekocht en die staat netjes buiten het zicht in mijn kelder.”

Jeffrey in zijn keuken - Vincent Baake

Heel veel dekens
Over kou gesproken, de winter is qua huisvesting zijn minst favoriete jaargetijde. “De enige verwarming in huis zit in de woonkamer; vroeger een kolenkachel, later een gaskachel, maar die werkt niet meer. Er zijn nu twee elektrische panelen geïnstalleerd, maar omdat deze op ongeaarde stopcontacten zitten, is het onveilig om ze aan te laten als ik weg ben. Bij thuiskomst zet ik daarom eerst het gasfornuis aan om de keuken op te warmen. Daar breng ik op een klapstoeltje noodgedwongen het grootste deel van mijn avond door. In mijn slaapkamer zit ook niet echt verwarming, daar staat een straalkacheltje. En verder gewoon heel veel dekens, echt helemaal inwikkelen. En ik draag van die vingerloze handschoentjes, zo hou je tenminste ook nog een beetje warme handen."

De slaapkamer.  - Privéfoto 

"De winter is de periode dat ik wil verhuizen", vervolgt Jeffrey. "Dan denk ik: ‘waarom woon ik toch in dit huis en wat een ellende allemaal, ik ga op zoek naar wat anders’. Maar nu met het voorjaar, dan staat de tuin er weer zo mooi bij. Dan vind ik het weer mooi.”

De winter is de periode dat ik wil verhuizen. Dan denk ik: ‘waarom woon ik toch in dit huis en wat een ellende allemaal, ik ga op zoek naar wat anders

Hij geeft aan dat dit een van de meest originele museumwoningen in Arnhem is. “De familie die hier in 1951 kwam wonen, heeft er 65 jaar gewoond en bijna niets aangepast. Het gaat om kleine elementen zoals de inbouwkasten, die door de meeste bewoners werden gesloopt, maar hier behouden bleven. Omdat alles nog zó origineel was, vond de sociale huisvesting het zonde om de woning te moderniseren: zo is het idee voor deze museumwoning ontstaan.”

De museumwoning van Jeffrey is ook te bezichtigen. Voor meer informatie kun je hier terecht

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Jeffrey Koerhuis (@jeffreykoerhuis)