Serie VluchtelingenVerhalen deel 15

door Ludmilla Coornstra

ELBURG - Een groot pak pleisters ligt al klaar: er wordt gefietst vandaag! VluchtelingenWerk organiseert samen met Present Elburg acht fietslessen voor vluchtelingen.

Vrijwilligers Joseph en Jannette geven theorie, vertelt Annemarie Blankespoor van VluchtelingenWerk. Ze krijgen een pakket met lesstof, onder meer een Arabische PowerPoint, en vullen verder zelf de lessen in. “Er waren ook ideeën om een quiz te organiseren. En het plan is om de laatste les samen af te sluiten met een fietstocht naar de A.Vogeltuinen, waarna ze hun ‘diploma’ krijgen.”

Een Arabische PowerPoint-presentatie wordt opgestart en de verkeerstheorie wordt doorgenomen. Nadat de vrijwilligers in het Nederlands de verkeersregels hebben uitgelegd, wordt er onder elkaar druk in het Arabisch gepraat. Af en toe klinkt er een Nederlands woord als ‘fiets’ of ‘brommer’ tussendoor. Zodra alle Arabischtaligen uitgepraat zijn, vertaalt Sorya het hele gesprek nog eens in het Tigrinya voor Alem uit Eritrea, die geen Arabisch spreekt.

Nederland staat bekend als een echt fietsland. Maar het is lang niet overal gebruikelijk om zo veel vervoer per fiets te doen. Suhaad vertelt: “Ik kom uit Irak, en daar wordt eigenlijk niet gefietst. Hier in Nederland is het verkeer goed geregeld en heb je aparte fietspaden. Maar die heb je in Irak niet. Daar is het ook altijd druk in de stad en er staan altijd lange files, dus het is gewoon veel te gevaarlijk om daar te fietsen.” Ook in Syrië wordt vrij weinig gefietst, vertelt Khatoun.

“Fietsen is daar vooral iets voor armere mensen, die geen auto kunnen betalen. Sinds de oorlog wordt er trouwens wel meer gefietst, juist omdat het goedkoper is.”
De theorieles gaat ditmaal over rotondes, stoplichten, spoorwegovergangen en verkeersborden. Ook voor de doorgewinterde fietser of automobilist blijken sommige regels nog best lastig te begrijpen. “Ik weet ook niet alles, hoor,” bekent Jannette lachend. “Want als je eenmaal rijdt of fietst, gebruik je toch vaak je gevoel.” Even later verzucht ze: “Veel hè? Laten we maar gewoon gaan fietsen!” De banden worden nog even opgepompt en dan vertrekken ze naar het plein achter het gebouw.

VluchtelingenWerk heeft met hulp van Present Elburg en Koops Tweewielers een aantal ‘lesfietsen’ kunnen regelen. “We moesten lage fietsen hebben, waarbij je met je voeten aan de grond komt,” legt Annemarie uit. Elke vrijwilliger wordt aan een vluchteling ‘gekoppeld’, zodat iedereen persoonlijke aandacht krijgt. Zelfs in dit kleine lesuurtje wordt al zichtbaar vooruitgang geboekt.

Zaterdag 29 april krijgt de les overigens een officieel tintje. Dan komt de Elburger wethouder Willem Krooneman kennismaken met de fietsklas.