Serie VluchtelingenVerhalen deel 16

door Ludmilla Coornstra

Elburg - Sinds maart vorig jaar begeleidt vrijwilliger Jenny van ‘t Hof de zogeheten ‘conversatiegroep’ van Vluchtelingenwerk Elburg. “Meestal beginnen we met een spraakoefening en probeer ik iedereen iets in het Nederlands te laten vertellen. Al zeg je maar één of twee woorden; het is toch belangrijk dat je het probeert.”

Er is een niveauverschil in de groep. “Want een aantal komt hier al sinds vorig jaar en spreekt dus een aardig mondje Nederlands. Maar vandaag zijn hier ook mensen voor de tweede of zelfs de eerste keer.” Vorige week is er tijdens de les gepraat over Koningsdag en werd het programmaboekje van de Oranjevereniging doorgenomen. Deze week is de vraag dan ook; wat hebben jullie gedaan op Koningsdag?

De beurt is aan Hasan om te antwoorden. “In het Arabisch, Koerdisch...?” vraagt Hasan lachend. Hoewel het zijn eerste keer is in deze conversatiegroep, weet hij toch samen met zijn zoon Amer in Nederlandse woorden te vertellen dat hij met zijn familie naar Zwolle is geweest. Amer is pas zes weken in Nederland, maar blijkt vastbesloten om de taal zo snel mogelijk goed te leren. Hij heeft zelfs een boekje bij zich, waar hij nieuwe woorden in opschrijft die hij hoort.

Na de spraakoefening krijgt iedereen een blad papier met informatie over 4 en 5 mei. Vandaag wordt 4 mei besproken. We ontleden de begrippen ‘nationale feestdag’ en ‘dodenherdenking’. Er wordt ingegaan op de reden achter de twee minuten stilte. Tijdens de les maken de groepsleden aantekeningen en soms vertaalt iemand iets in het Arabisch.
Een voor Nederlandstaligen simpel woord als ‘wereld’ blijkt nog lang niet makkelijk uit te spreken voor mensen die de Nederlandse taal niet gewend zijn. De eerste paar keer dat de deelnemers het woord uitproberen, klinkt het meer als ‘werled’. Maar na een paar keer herhalen hebben ze de uitspraak al aardig onder de knie.

Hoewel de Nederlandse en de Arabische taal weinig overeenkomsten hebben, komen we vandaag toch één woord tegen dat ongeveer dezelfde klank heeft in beide talen. ‘Vrijheid’ is in het Arabisch is namelijk ‘hurría’ (met nadruk op de i): met een beetje goede wil kun je daar het Nederlandse woord ‘vrij’ of het Engelse ‘free’ in horen. Het West-Europese alfabet blijkt een flink obstakel. “Vooral het schrijven vind ik erg moeilijk,” vertelt Hamzha in de pauze.

Als afsluiting van deze ochtend luisteren we naar het lied ‘Zeg me dat het niet zo is’ van Frank Boeijen. Hierbij analyseren we gezamenlijk de inhoud en de stemming van dit nummer. En daarbij blijken emoties wél internationaal.