Gemeenten Elburg, Nunspeet en Oldebroek willen aantal gezinnen met pleegzorg gaan verdubbelen

In Nederland staan 900 kinderen in de leeftijd van enkele weken tot 21 jaar op een wachtlijst voor pleegzorg. De gemeenten op de Noord Veluwe maken zich sterk om het aantal pleeggezinnen in de komende tijd te verdubbelen. Daarmee willen ze hun grote sociale betrokkenheid laten spreken en een bovenmodaal aandeel leveren aan het lenigen van grote nood.

Dick van der Veen

We tekenen het op uit de mond van de Elburger wethouder Anjo Simonse, die het aandurft om mede namens zijn collega’s Liesbeth Vos (Oldebroek) en Jennifer Elskamp (Nunspeet) te spreken. Met hem hebben we de ideale gesprekspartner aan tafel als het gaat om het bieden van een veilig thuis voor kinderen van wie de ouders om welke reden dan ook hun kroost dat niet kunnen bieden.

Samen met zijn vrouw heeft hij hart en huis 22 jaar geleden opengesteld om naast drie eigen kinderen er in de loop van de tijd drie van één biologische moeder een warm thuis te bieden. En die ondervinden, zoals de omgeving je kan bevestigen, dezelfde liefdevolle zorg. “Je kunt me geen groter plezier doen dan me uit te nodigen voor een interview over dit onderwerp. Ieder kind heeft recht op een veilig thuis. Je zou het liefst willen dat ieder kind van de natuurlijke ouders de opvoeding ontvangt om met dezelfde vriendjes naar dezelfde school, op dezelfde zwemles en hetzelfde verjaardagsfeest te kunnen gaan in een veilige setting. We weten dat dit utopie is, dat dit door ziekte, een ongeval of andere omstandigheden niet aan alle ouders gegeven is. 

Samen met mijn vrouw stelde ik twintig jaar geleden vast dat we met drie gezonde kinderen in een bevoorrechte positie verkeerden. We bezochten een informatieavond over pleegzorg. Ik kan nog het hectometerpaaltje aanwijzen ter hoogte waarvan ik tegen haar zei dat het voor mij allemaal wel duidelijk was wat ons te doen stond. En zij bracht hetzelfde gevoel over de lippen.

Mijn vrouw werkt in de zorg en heeft in de jaren die achter ons liggen het grootste aandeel gehad in het bieden van een veilig thuis aan de kinderen die inmiddels de leeftijd van 24, 19 en 17 jaar hebben bereikt. Als je het hart open stelt voor de misdeelde jeugd, dan kom je nooit bedrogen uit.”

In de periode tussen negen maanden en duizend dagen worden piketpaaltjes voor het leven neergezet. Dat levert een instemmend geknik en emoties op bij een wethouder die bij zijn aantreden kinderen en pleegkinderen aan het lokale bestuur presenteerde om er duidelijk mee te maken dat zij hem en zijn vrouw veel brachten.

“Ons eerste jongetje was drie jaar toen we hem in ons huis opnamen. Hij had liefst 22 gaatjes in zijn gebit en dan hebben we het alleen daar over. De veiligheid voor een kind kan bestaan uit het naar een hond toelopen. De hersens ontwikkelen zich bij een kind dat onveilig wordt opgevoed op een andere wijze. Je ervaart dat als pleegouder op heftige momenten.

Het is niet aan iedereen gegeven om volledige jeugdzorg te verstrekken. Ook zijn mensen die een dagdeel een gezin uit de wind kunnen houden of een dag  in de week van harte welkom. Denk aan een gezin waarvan de moeder aan hernia lijdt en de vader vrachtwagenchauffeur is op de internationale rit. In de media tref je veel voorbeelden aan van dingen die uit de pas lopen. Maar de realiteit is minder negatief gekleurd. 

Één ding is zeker: je moet het doen vanuit je inborst. Je ontvangt een onkostenvergoeding, maar als je de focus richt op financiën dan behoor je niet tot de geschikte doelgroep”, laat Simonse zijn hart spreken.

Tijdens een informatiebijeenkomst, vorige week in Oldebroek, meldden zich spontaan 25 geïnteresseerden die over alle vormen van pleegzorg informatie ontvingen en de ervaringen meekregen van twee pleegouders.

De wethouder kreeg recent nog een gevoel mee dat hem diep braakte. “We waren op het verjaarsfeest met alleen gekeurde mensen. Als enige blanken. Op de terugweg vroeg mijn zoon welk gevoel we daarbij hadden. We konden het ongemak niet wegsteken. Zijn opmerking: dan begrijpen jullie mijn situatie waarschijnlijk ook wat beter.”

Hij stelt mensen die twijfelen gerust met betrekking tot begeleiding. “Je wordt in ons samenwerkingsverband met zeven gemeenten ondersteund door zeer betrokken professionals. Veel mensen stellen zichzelf op enig moment de vraag hoe ze het geluk kunnen bevorderen. De aanschaf van een camper, een tweede huis of een derde auto? Laat ik nu uit ervaring vertellen dat bekommeren over kwetsbare jeugd je écht rijker maakt. In onze regio hebben we met vijf pleegzorgaanbieders te maken die geen concurrenten zijn. Het gaat er om het kind met zijn of haar achtergrond het juiste perspectief te bieden.”

Geheel voor eigen rekening zijn conclusie dat er in een gemeenten geen praktische dingen het alternatieve veilige thuis in de weg mogen staan. Info: www.pleegzorg.nl, www.elburg.nl/pleegzorg, www.oldebroek.nl en tweedethuiswww.nunspeet.nl/tweedethuis