Uitvaartverzorger Johan Tanghe (67) uit Oldebroek gaat met pensioen: ‘Ik ga de contacten met mensen missen’

Na een kleine 27 jaar stopt Johan Tanghe (67) als uitvaartverzorger. Hij heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en gaat zijn leven anders invullen. Volop reden voor een interview bij de Oldebroeker thuis waarin we terugblikken op zijn carrière. “Het is een deel van mijn leven geworden en het zijn mooie jaren geweest. Ben aan de ene kant blij om te stoppen, ook vanwege mijn gezondheid, maar ik zie er ook best tegenop.”

Barry Wensink

Johan Tanghe is geboren in Harderwijk en toen hij 45 jaar geleden trouwde met zijn vrouw Neeltje, is het echtpaar aan de Koeleweg in Oldebroek gaan wonen. “Ik werkte op de Knobbel bij Defensie. Kreeg op m’n 32e een herseninfarct toen ik onder de douche stond. Ineens zag ik niets meer en dan schrik je enorm kan ik je wel zeggen. Gelukkig keerde mijn zicht terug, maar ik werd voor 50% afgekeurd. In die tijd wilden ze bij Defensie ook bezuinigen, dus mijn baan stond op de tocht. Toen ik op een koude winterdag verslag deed voor de lokale omroep bij een schaatswedstrijd op het Veluwemeer, kreeg ik van iemand de tip dat ze bij de begrafenisvereniging een vacature hadden.”

Het bleek te gaan om de functie van uitvaartverzorger, omdat Johan van de Kamp zou stoppen. “Mijn eerste reactie was dat het niet iets voor mij zou zijn. Al dat verdriet!” Toch ging Tanghe het gesprek aan met de man die hij uiteindelijk opvolgde. “Ik was toen veertig jaar en bedacht me dat ik dit dan zo’n 25 jaar zou doen. Het werd iets meer doordat je tegenwoordig later met pensioen mag. Officieel heb ik een half dienstverband, maar in de praktijk is het fulltime.”

Ondertussen gaat de telefoon in huize Tanghe en verwijst de afscheidnemende uitvaartverzorger de beller door naar iemand van de administratie van Uitvaartzorg Noord-Veluwe. “In de loop van de jaren zijn er veel veranderingen opgetreden en als organisatie zijn we veel groter geworden”, krijgen we te horen. “In 1998 hadden we alleen Oldebroek en af en toe ‘t Harde als gebied. Tegenwoordig is dat zeg maar Nunspeet tot aan Zwolle. Er zijn ook meer mensen in dienst getreden, maar nog altijd komen de telefoontjes hier terecht.”

De verschillen met de beginperiode, eind vorige eeuw, zijn groot geeft Johan Tanghe aan. “Destijds waren er bij een overlijden twee soorten rouwkaarten; één met een zwarte rand en één met een grijze rand. Tegenwoordig heb ik een boek bij me met wel dertig soorten kaarten. En dan nog krijg je soms de vraag of er niet wat anders is. De manier van omgaan met de situatie is wellicht anders dan vroeger, maar het afscheid nemen van een dierbare staat nog steeds centraal. Ik heb de laatste jaren ook tweemaal meegemaakt dat er geen rouwauto was, maar een motor met zijspan. Dat was vroeger ondenkbaar.”

We vragen of het werk van uitvaartverzorger moeilijk kan zijn. “Zeker. Ik laat soms ook mijn tranen lopen en er zijn momenten dat ik het ook simpelweg allemaal niet weet. Ik ben ook gewoon mens. Met name als het gaat om een onverwachts overlijden en/of bij jonge mensen of zelfs kinderen. Dat trek je je toch altijd aan, maar mensen hebben niets aan mij als we om tafel gaan zitten en ik mee ga huilen.”

Qua drukte is het werk van een uitvaartverzorger (natuurlijk) niet te voorspellen. “Er zit ook iemand op kantoor die de administratie van onze vereniging verzorgd en de nota’s opmaakt en wij voorzien haar van informatie. Ook dat is onze taak, maar het verzorgen van uitvaarten heeft prioriteit. Eigenlijk is er altijd wat te doen. Er kan ook een telefoontje van een bloemist komen en dan moet ik er soms wel heen.” 

Johan Tanghe zegt dat hij zijn werk zo goed mogelijk heeft proberen te doen. “Ik ben altijd mezelf gebleven en het is toch een kwestie van vertrouwen krijgen van mensen. Ze kiezen een uitvaartverzorger die bij ze past. In dit vak ben je in een dorp een beetje van iedereen en mensen spreken je makkelijk aan. Bijvoorbeeld in de supermarkt of waar dan ook. Je krijgt er veel dankbaarheid voor terug. Op een bepaalde manier ga ik die contacten missen.”

Bij Uitvaartzorg Noord Veluwe willen ze het vertrek van Tanghe niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Daarom wordt vrijdag 23 mei van 16.00 tot 18.00 uur een afscheidsreceptie gehouden in MFC Hart van Oosterwolde. Vervolgens gaat op 1 juni de opvolger van Tanghe aan de slag. 

“Op de achtergrond blijf ik voorlopig een beetje actief door samen met mijn collega’s hem in te werken. Ik heb dit altijd als mijn eigen onderneming gezien en dan draai je niet zomaar de deur op slot. Heb door de jaren heen heel veel mensen leren kennen. Het zal even wennen zijn om te stoppen, maar ook ik ben maar een voorbijganger. Dat vindt wel weer zijn weg. Ik ben het hele team dankbaar voor alle steun in al die jaren . Je doet het samen.”

We vragen Johan Tanghe hoe hij straks zijn dagen gaan indelen. “Ik ben actief in het kerkelijk werk en ben soms op zondagochtend bij de lokale omroep in Wezep voor het uitzenden van christelijke muziek. Verder mag ik graag spelen op mijn orgel en dat is de koning van de instrumenten. Het is er de laatste jaren veel te weinig van gekomen. Vervolgens kijk ik wel wat er op mijn pad komt.”