Defensieve fouten nekken WHC in bekerduel tegen Heino

Wanneer je als verdediging drie doelpunten weg geeft dan helpen twee fraaie treffers van Jelle Post je geen zier en sterf je met 2-3 de bekerdood en boekt Heino dit seizoen de derde overwinning op de Wezepers. Toegegeven, de bezoekers hebben voetballend meer in huis, maar dat werd met een stevige portie strijdlust goed gecompenseerd.

Dick van der Veen

WHC zette in de openingsfase Heino onder druk. Daarbij trad weer het euvel aan het daglicht waar de ploeg zo vaak mee heeft te maken: het ontbreken van een goede eindpass. Er werd teveel op safe gespeeld met teveel terugspeelballen op het moment dat een vlotte voortzetting kansen zou hebben te klunen opleveren. Het manco van een team dat onderin de ranglijst bivakkeert. Helemaal uit het niets neem Heino de leiding als de defensie van WHC nog net niet de rode loper uitlegt en de jonge behendige Nick Peters wel heel gemakkelijk kan scoren.

“Waarschijnlijk hadden we moeite met de nieuwe regeling waarbij je na een gele kaart tien minuten naar de kant wordt gestuurd”, zegt een teleurgestelde trainer Stefan Rahantoknam Hij constateert een gebrek aan opportunisme. Het eerste slachtoffer is Marc van het Ende die na aan forse overtreding naar de kant moet en daarbij zelf een zware blessure oploopt.

Na rust komt Maurice de Ruiter erbij. Hij was de hele week ziek, maar nood breekt wet. “Met hem erbij kun je door voetballen. Een gebrek aan fitheid staat hem in de weg om het laatste zetje geven na fraaie individuele acties. Jammer genoeg laten we vlot daarna weer steken vallen en loopt Heino door Peters en Stan Heetkamp uit naar 1-3. Het pleit voor onze jongens dat ze er daarna een schepje bovenop doen en het door een tweede treffer van Jelle nog spannend maken. Dan ontbreekt net dat beetje geluk.”

De coach neemt na afloop even tijd voor zijn analyse. Hij verwerkt zijn boosheid over het feit dat arbiter Roy Janssen de wedstrijd niet aanvoelt. “Het voorbeeld van iemand die zelf niet heeft gevoetbald, bij voordeelsituaties in de weg loopt en snelle voortzetting van het spel in de weg staat. Ik heb daar in ordentelijke woorden iets van gezegd en kreeg voor het eerst een gele kaart.” Iets wat de kalme oefenmeester niet snel zal overkomen.

Hij weet dat de komende drie wedstrijden tegen de koplopers loodzwaar worden. Het zilt allemaal flink tegen met een karrenvracht aan blessures. Deze middag haakt sterkhouder Bruce Lücke af tijdens de warming up en dat na het afhaken van zoveel andere verdedigers. Langzaam loopt de bank weer leeg en volgende week is behalve Lücke ook Sylvain Vierhuizen er weer bij. Bovendien kan De Ruiter zich weer fit spelen. Allemaal bitter hard nodig in de strijd tegen degradatie. “Iedere wedstrijd is voor ons een finale. Vooral de laatste wedstrijden tegen DZC68 en KHC zijn van het grootste gewicht, maar dan moet vooraf zo hier en daar wel een puntje mee worden gesprokkeld.” 

Met een enthousiast publiek er achter hoeft nog niets als verloren te worden beschouwd.