WHC met 0-3 onderuit tegen Heino: ‘Een duel van de mannen tegen de jongens’

Heino op bezoek in Wezep blijkt een maatje te groot voor WHC in de slechtste wedstrijd tot nu toe in dit seizoen. Nadat dankzij enkele goede reddingen van doelman Leon ter Wielen de rust met een blanke stand wordt gehaald, slaat Heino na de hervatting genadeloos toe, neemt binnen tien minuten een  0-2 voorsprong en bezorgt de thuisclub een klap die ze niet meer te boven komt. 

Dick van der Veen 

Doelponten van Tim Leferink en Jesper Schokker ontstaan door defensieve fouten; de manier waarop invaller Nick Peters de 0-3 wordt toegeworpen is iets waarvan men op sportpark Mulderssingel het schaamrood op de kaken krijgt.  

“Het zijn de momenten die ons de das om doen, vooral in standaardsituaties. Heino verdient de overwinning, we zijn afgetroefd. Het is sterker in de duels, weet elkaar gemakkelijker te vinden, speelt in een hoger tempo”, geeft Bruce Lücke toe. 

Hij heeft geen spijt van de overgang naar Wezep, maar beseft wel dat het op deze manier niet verder kan. Hoe anders loopt het in de vierde divisie dan in de eerste klasse. Toen werd amper een wedstrijd verloren; nu is er nog maar één gewonnen. Bij Heino weten ze na enkele competitie op dit niveau hoe groot het verschil is. 

Toch vraag je je af hoe het duel zich had ontwikkeld wanneer Stef van Oene in de eerste minuten een levensgrote kans had benut. Heino met spelers die gemiddeld 1.85 meter zijn, buit het lengtevoordeel uit doordat WHC verzuimt om zich uit de duels te voetballen.  

Na die ene grote mogelijkheid creëert WHC nauwelijks nog kansen. “Het is na die 0-2 bij ons los zand. Een duel van de mannen tegen de jongens”, beseft trainer 

Stephan Rahantoknam. Hij constateert dat zijn mannen te weinig vat hebben op diepgaande spelers.  Die ontdoen zich te gemakkelijk van hun bewakers. “We spreken in de rust af om onze uitstekende buitenspeler Jelle Post meer in te schakelen. Hij wordt te weinig in stelling gebracht, de opbouw loopt teveel over links, we slagen er niet in om voorin een bal vast te houden.” 

Het zit WHC ook niet mee. Jasper Bremmer is niet beschikbaar en al vrij vroeg in de wedstrijd valt Thijs Dekker uit. Daarbij komt dat een aantal aangetrokken sterkhouders nog niets extra’s brengen. 

 Direct na afloop dirigeert Stephan zijn troepen de kleedkamer in om met enkele pittige woorden aan te geven dat hij met deze ‘prestatie’ geen genoegen kan nemen. “We spelen met de rem er op, de homogeniteit ontbreekt. We opereren niet als een team, wat tegen een vechtmachine als Heino catastrofaal is. Onze goede bedoelingen kunnen we direct na de hervatting in de prullenbak gooien.” 

Op de vraag hoe WHC deze klap te boven moet komen is zijn antwoord helder. “Je kunt twee keer vallen, dan moet je drie keer weer opstaan.” Een wedstrijd die snel in het vergeetboek komt te staan? “Nee, juist niet. Het is er één waar we veel van hebben kunnen leren. We hebben voldoende kwaliteit: moeten nu vooral elkaar vasthouden. Zaterdag uit bij HZVV hebben we iets om recht te zetten. Wanneer je nu teveel aandacht besteed aan deze wanprestatie maak je het voor jezelf moeilijk”