Köppien onder

Bats van de slootkante wol ’t nieje jaor goed beginnen. Daor stun zien Bertha vierkant achter. Ze kwamen zo ongeveer tegelieke op de gedachte um hun olde buurman Berend te verrassen. Die zit een steuchien te knooien met de gezondheid. De rugge löt um in de steek en as dat ’t geval is kan de res van ’t lichaam ok niet best veuruut.

Bats hef Berend ehölpen bie ’t inrichten van veurtuin. Dat was al naogenog weer driekwart jaor geleden. Berend hef gien grune vingers, iets waor ’t Bats niet an mankeert. Die hef um nog wat nuttige tips egeven veur ’t onderhold.

,,Weet ie wat Bertha. Wie belt niet an. Wie heb toen een deur in de schutting ezet, a-j daor deur gaot stao-j zo in de tuin en dan komp wie via de achterdeur bie hun binnen. Teuntje (dat is Berend zien vrouwe) zal de koffie klaor hebben staon, want die dut dat altied stop op ’t zelfde moment van de dag. En twee köppies d’r bie, daor drééjt zee de hand niet veur um”, wist Bats.

Bertha vun ’t een goeje gedachte. Ze sleupen met zien beide langs de schutting op weg nao ’t kleine deurtien. Eers effies ’t oor tegen ’t holt edruk. Gien stemmen, gien mense anwezig mochen ze veronderstellen. ,,Gao ie mar veur”, zei Bertha, die altied een soort van veurgevuul hef wat goed uut pak.

In de volgende tien seconden gebeuren d’r twee dinge, Berend liep via de achterdeur nao buten en Bats kwam op een wel heel verrassende maniere nao binnen. Met dat hie de eerste stap in ’t gruun dacht te zetten, kalebateren heen een viever in en niet zoon klein bettien ok.

Ie hadden ’t gezichte van de BB’s mutten zien, ik bedoele dus van Bertha en van Berend. Die sleugen de hande veur de mond. Bats op een iets andere maniere, want die halen wat dril van de lippen. As een verzaopen kat klum hee ’t water uut. Met ‘ok een mooi jaor’ gaf hee d’r bliek van zien gevuul veur humor niet op de baojem van de viever te laoten liggen.

In een boezeroen van zien olde buurman en nog wat ander geleend textiel worden ’t misverstand opelös. ,,Mien zwaoger Jan maken mien enthousiast veur een andere inrichting van de tuin. Hee praoten net zo lange op mien in dat ik met een viever in kon stemmen. Hee had zien zuster Teuntje daorin mee”, was de verklaoring van Berend.

,,Och ja, ik bin d’r zelf ok schuld an. Ik heb oe toen op ‘t hàtte edruk da-j genog water mossen geven. Mar ja,. Dat is dan een bettien uut de hand elopen mut ik vaste stellen”. En met Bats lachen die andere drie ok achter een dikke oliebol. 

Luu, maak ‘dr iets moois van dit jaor.

Groetenisse van Gait.