Kletsiezer

Dinie is een beste deerne die d’r alles an dut um ’t iederene nao ’t zin te maken. Daor stik ze ommenullig veule tied in. Mar dat kup vanzelf een keer soaaj. Op die spaken kojm ik nog terugge. Dan geet ’t vake van roef roef.

Kottens liep ze zichzelf weer is een keer van de pinnen. Drie dinge tegelieke. Kadeugies veur de verjaorsdag, de buurvrouwe nao ’t ziekenhuus en onderweggens nog een bezundere bosschap. Gaot daor mar is anstaon.

Ze hef ’t allemaole ree ekregen. Ik udde d’r nog bie vertellen dat zee alderkeizers hendig is in ’t maken van bloemstukken. Daor drééjt ze de hande niet veur umme. ’t Scheut eur in de gedachten dat ’t wel is wat kon wêên umme iets met spaken van een fietswiel te doen. Dus nog weer een keer op ;’t dârp an. En toen ze met dat handeltien thuus was had ze de piepe ok löag.

Dinie is niet gauw van ’t peseel, mar disse dag worden ’t allemaole net teveule. Tussen al dat gedrief gunk de tillefoon an één stuk deur en elke keer as ze opnam was ’t d’r ene van wiet wagen weg die eur iets an wol smeren in ’t butenlands.

Ze zat nog mar net bie te komen van de spakenjacht of ’t begun vanniejs;. Niet opnemmen, laot gaon nam ze zich veur. Mar van al dat genjengel an de kop krie-j ok een keer genog. Ze pakken de grieptillefoon bie de kladden en keek as versteend nao ’t apperaat;. Alle paperassen die ze in de gleuve van van dat ding hef zitten waren vot met inbegrip van de bankpas.

Peter eur man deud zien beste umme Dinie weer in ’t gareel te kriegen, mar ’t enige wat ze nog uut kon stotteren was: blokkeren bie de banke. Wat hee nog kon bedenken was eur ’t aspperaat uut de hande nemen. En dat was mar goed ok. Net zo gruun as anders, mar toch met een jaap van een kras in de onderste helfte. Nee, dat had zee ech niet op eur geweten

Dat was veur Dinie genog umme de conclusies te trekken. Zee sprung in de auto en joeg op ’t darp an nao de groevensmid diet ze fietsenmaker nuump. Die wol nog zeggen dat hee van zien lang zal zien lèven niet zo een rustige dag had mee emaak toen ze um zonder woorde kon verklaoren weurumme. Ze was d’r met zien tillefoon vandeur egaon. Ok een grunen; r niet ene umme blauw
blauw te laoten.

Een hele kladde mensen heb de spakenkeerl verwens die middag, mar ’t mannegien had d’r part noch deel an. Dat krie-j met drukke tantes die oe ongewild een spaak in ’t wiel stèèk. Dinie dan was niet langer onpasselijk en dat ku-j letterlijk en figuurlijk zo nemen.

Ontvank de groetenisse van een rebelse Gait.