‘Uit pure ergernis hond kaal geknipt’

(door Dick van der Veen)

De blijdschap bij kappers én klanten was groot toen vorige week de lokken er weer af mochten. De financiële nood bleek hoog gestegen. Van veel ondernemers in Elburg en Oldebroek de verzuchting dat het ook geen maand langer had kunnen duren. Vooral het sociale contact werd door de kapsters node gemist.

ELBURG/OLDEBROEK – Als je iets uit een dorp wilt weten, stap dan bij de kapper naar binnen. Die weet je haarfijn te vertellen wat er speelt. In de afgelopen maanden was dat gemis er aan twee kanten. Vorige week kwam er voor de sector een einde aan een bizarre periode. Nog wel op ingehouden wijze, zonder de knuffel, maar even bijkletsen maakte veel goed. Bij een rondje langs de salons hoor je hoe groot de impact was van de gedwongen sluiting en wat het deed met kapper en klant.

Geen bijdrage binnen

Inge Kapsalon in Oldebroek is blij dat het lukte om ‘de vier meiden’ in dienst te houden. “We hebben ons zelf moeten redden. Er wordt geschermd met bijdragen van het Rijk, maar de bijdrage is nog steeds niet binnen. Bovendien moet je er straks weer belasting over betalen.” Zelf kwam ze op 16-jarigfe leeftijd bij haar vader in dienst, heeft doorgewerkt ‘tot aan Drees’, maar het vak nu op haar 75ste niet los kunnen laten. “Ik heb zeer betrokken personeel. Het is drie weken hartstikke druk, maar ja, dan zijn ze voor Pasen allemaal geweest.” Ze denkt dat de verhouding mannen en vrouwen wat de klanten betreft in de richting van fifty-fifty opschuift.

Jolige stemming

Haarfijn Elburg bevindt zich na een lange dag hard werken in jolige stemming. Eigenaresse Jannet van Leeuwen-van den Pol, zes kapsters en een stagiaire, zitten aan de taart. “Ik ben de tel kwijt hoe vaak we de schaar er in hebben gezet vandaag. We draaien nu drie weken lang dik 40 uur. Man, wat zijn we blij dat die ellendige periode er op zit. Iedereen hier beleeft het op haar eigen manier. Voor de dames met kleine kinderen was het afzien hoor. We hebben elkaar vastgehouden, een paar keer in de week bijgekletst. Als je gewend bent om de hele dag mensen om je heen te hebben is dat het ergst.” Eén van de medewerksters gooit er een statement tussendoor. “Ik heb uit pure frustratie de hond kaal geknipt.”

Jubileum

De salon buldert van de lach. Jannet: “Ik ben er zelf ook één die er niet tegen kan om thuis een beetje te koekeloeren. Dan ga je klanten bellen en blijkt dat ze zelf ook verlegen zitten om een praatje. Dit jaar bestaat Haarfijn 25 jaar. Ik mag toch hopen dat we dat in praktische zin mogen meemaken. We hadden het ons anders voorgesteld, met een uitbreiding. Het kapitaal ervoor is verdwenen. We gaan allemaal met schulden verder en je hoopt de kans te krijgen die in de komende maanden weg te werken. Daarvoor lopen we nu graag een week of wat op ons tandvlees.’’

Oorverdovende stilte

Haarstudio Oldebroek. Hier zwaait Jenneke Rekers de scepter. “Ik ben eigenaresse van een kleine kapsalon. Werk sinds 14 jaar zelfstandig. Mijn voordeel is dat ik geen hypotheek op de salon heb afgesloten en alleen de inkomsten mis. Die oorverdovende stilte, hè. Alleen gesprekken met mijn dochters van 18 en 19 jaar. Die kunnen zichzelf goed redden. Ik heb de salon in de afgelopen weken een kleurtje gegeven, beetje pimpen links en rechts. Veel gewandeld ook, want op die manier maak je je hoofd weer helder. Het ergste van alles is dat je zelf niets mankeert en een ander, in dit geval de overheid, de tent voor je dicht doet. Dat hebben wij natuurlijk niet alleen. Andere beroepsgroepen zoals de kledingzaken is hetzelfde overkomen. Ik snap het natuurlijk wel. Om eerlijk te zijn heb ik zelf in de tijd dat corona volop woedde ook wel eens op het punt gestaan om de zaak te sluiten. Maar nu werd het je opgelegd.”

Buffelen

Ze denkt dat ze in zekere zin nu door de avondklok wordt gered. “Je kunt na een uur of acht de deur dicht. Als dat niet zo was zou je de neiging hebben om vijftien uur per dag te maken. Dat gaan we natuurlijk niet doen.” Ze denkt niet dat het na de drie weken buffelen ineens in elkaar zakt. “Ik heb de eerste afspraken voor eind maart al weer staan. Het klinkt verwaand, maar ik heb te maken met een klantenstop. Zo’n dag of vier werken is voor mij ideaal: dan kan ik nog iedereen bedienen.”