‘Bediening was voor ons heel belangrijk’

“De gezelligheid, de acties en het gemoedelijke van een wijkstation, we hadden het niet willen missen”, zo verwoordt Wilna van Boven de 32 jaar BP Van Boven, waar echtpaar Van Boven afgelopen 1 juli mee stopte.

ELBURG – “Het was een heel feestelijke dag, een soort reünie”, zegt Wilna, terwijl ze een foto laat zien van alle medewerkers die de afgelopen decennia werkten of gewerkt hebben bij hun station. “Net voordat we stopten, is onze dochter getrouwd, met een drive thru aan de pomp, dat was ook prachtig georganiseerd. Onze dochter Mariska heeft haar man, Paul van de Kamp leren kennen aan de pomp, tijdens het jaarlijkse bedrijfsschieten dat we altijd deden bij de schietvereniging. Toen is de vonk overgesprongen. Paul werkte bij ons in weekends en vakanties. Dus de bruiloft gaf een dubbel gevoel, zo vlak voor ons afscheid. Maar het was mooi, we hebben het goed afgesloten.”

Wilna en Tijmen van Boven waren al jaren bezig met het beëindigen van hun BP-station. Toen Tijmen ruim anderhalf jaar geleden ziek werd en duidelijk werd dat de gevolgen hiervan lange tijd voelbaar zouden zijn, hebben ze de knoop definitief doorgehakt. “Ik had een bacterie opgelopen en die was op mijn hartklep gaan zitten”, vult Tijmen aan. “Dat was niet direct duidelijk, ik heb een maand in het ziekenhuis gelegen, eerst op de hartbewaking en na een paar dagen was de kritieke toestand voorbij. Wilna deed die tijd het station alleen en we wisten dat dat voor lange tijd niet te doen was.”

“Toen Tijmen thuis kwam, in maart vorig jaar, brak corona uit. Met een net gerepareerde hartklep moest hij revalideren, maar hij mocht niet naar het harthuis en revalidatie kon ook niet”, aldus Wilna. “Dat was behelpen. Uiteindelijk zijn we door de businessclub van ESC in contact gekomen met een partij voor verkoop en hebben we alles zakelijk kunnen afhandelen, daar zijn we heel blij mee.”

Wijkstation

Echtpaar Van Boven kijkt met veel plezier terug op de 32 jaar dat ze samen de BP runden. “Tijmen was op de dag van het afscheid, 1 juli, zelfs 48 jaar verbonden aan BP”, vertelt Wilna. “Er is heel wat gebeurd in al die jaren. Eigenlijk waren we een self-service station, maar dat hebben we nooit gedaan. We vonden het bedienen te leuk, we wilden een praatje maken, even contact en een kop koffie aanbieden. Dat hoort bij de functie van een wijkstation.”

“We waren de enige pomp in de wijde omgeving met bediening”, zegt Tijmen. “Ook de enige die op zondag dicht was. Het contact met de buren is altijd heel goed geweest, ook met buurtpreventie. We kregen een belletje als iemand in de buurt iets vreemds opmerkte, dat er bijvoorbeeld mensen rond het station liepen. Dan gingen we kijken en stonden er op alle hoeken van de straat buren te posten. Dat is waardevol.”

Het BP-station Van Boven was ook een plek waar nieuwtjes uitgewisseld werden. “Er zijn heel wat verhalen over de toonbank gegaan. Ons motto is altijd geweest: ‘Zwijgen en ja-knikken’ en dat deden we, ook al kwamen er zaken ter sprake die we niet mochten weten.”

Natuurlijk zijn er in al die jaren ook vervelende dingen gebeurd. “Vorig jaar nog”, vertelt Tijmen. “Een overval. Om zeven uur ’s ochtends kwam er een jongeman binnen die geld nodig had. Met bivakmuts en een mes. Hendrie Haze, die 22 jaar bij ons gewerkt heeft, is nogal nuchter, herkende hem en heeft op de alarmknop gedrukt. Er zijn ook inbraken geweest, heftig, vooral de eerste, dat hadden we nog nooit meegemaakt. Het zal ergens in 2003 of 2004 geweest zijn. Toen hadden we er twee in één week, dezelfde kwamen terug, het ging om sigaretten.”

Lapland

Eén van de hoogtepunten in hun carrière is een reis naar Lapland. “BP stuurt een paar keer per jaar de zogenaamde mystery motorist langs alle BP-stations”, legt Wilna uit. “Je wordt dan op allerlei onderdelen beoordeeld en krijgt daar punten voor. Al een paar keer zaten we net niet bij de prijswinnaars, maar in het jaar dat Tijmen 25 jaar bij BP werkte, kregen we een wildcard en mochten we mee met de winnaars; 5 dagen Lapland. Fantastisch was dat! Hierna hebben we nog wel een paar keer gewonnen,  leuke uitjes met overnachting in Nederland.”

Wilna en Tijmen zullen niet in een groot zwart gat vallen nu ze gestopt zijn. “Doordat ik ziek werd, ontwende ik al”, geeft Tijmen aan. “Minder ingeroosterd en Wilna ook, dus we zijn er naar toe gegroeid.” 

(Tekst: José Oosthoek)