Dorpsdichter: Stille armoe

je ziet het niet maar het moet
er wel zijn zo wordt verteld
kaartenbakmensen zeker
schimmig winkelend in de
schemer van hun bestaan

wel zie ik verzorgde huizen
trendgevoelige tuinen, moderne
fietsen en bolides als glanzende
demo’s van onze welstand
op riant gevulde parkeervelden

waartegen supermarkten liggen
als afgemeerde cruiseschepen
zelf voelen we het goed te hebben
maar soms als we ons beurtbalkje
op de kassaband leggen en stiekem

zien wat onze voorganger schielijk
uit zijn mandje opdiept komen er
stroef binnensmonds vragen
naar boven over welk leven
bij die schamele oogst hoort
 

hoevelen blijven er onzichtbaar
achter anonieme voordeuren
wellicht moet ik toch scherper
kijken, stamelend contact leggen
of bij twijfel eens een praatje

in een schuchtere ontmoeting
maar waar begin je aan en daarbij
de gemeente heeft toch ook
potjes voor wie het minder heeft
zo knaagt in mijn gedachten
 

een ongemakkelijk schuldgevoel

Ton van Leijen