Gait van de Renderklippen: Kleurenblind

Merie hef as ’t blad van de bomen völt de neiging um zich een bettien op te kalefateren. Nao zoveul jaor wen ie daor an en laot ik mien vrouw graag eur gang gaon. Veurege wéke mos ze met stoom en kaokend water een nieje broek of bokse, net nao gelang a-j gewoon bint um dat uut te spréken. D’r hank een hele kleeraazje bie ons in de kaste, mar dat mu-j in zon geval niet zeggen en veur oe hollen.

Toch zag ze an mien gezichte of dat ik  twiefels hadde. “Ie kiek d’r nog niet van op as ik in flodder grei aover de klippen lope.  Manskêêls, holt mien d’r aover op. Ik mut een brune broek, daor heb ik in de combinatie ’t meeste an.”

Ik had umme kleur te bekennen zon donkerbruun gevuul dat ik eur daor wel is in had zien stiefelen, mar ik hebbe in zoveul jaor trouwen mien zwiegplicht eleerd.

Merie op ’t darp an, en met een dikke lach terugge. Dan is d’r mar ene keurmeester beschikbaar en dat is ondergetekende. Ik mot/mudde toegeven dat d’r een antrekkelijke verschiening achter onze gedienen vandan kwam, een iets oldere versie van de vrouwe waor ik een hele tied geleden op evallen ware. Hoe anders worden de situatie vuuf minuten later. Een hulende Merie, met de nieje ankoop in de hande. “Och Gait, ik keke in de kaste en daor hingen al twee van die brunen. Ik kan mien zelf wel veur de kop slaon.” 

Ik zei eur dat ze dat niet mos doen want wie hadden toch met mekare een bruun léven. Dat viel niet bes kan ik joe vertellen. “Nee, dat mut ie zeggen. Ziet gien vlek in de bokse al is die zo groot as een riksdaalder.” Mar deur wat in te binden nao disse klerestreek heb ik ‘t ’t weer goed emaak. Bin op ’t darp an ejag, heb de verkoopster evraog umme een broek van dezelfde maote as die Merie kot teveurten had eköch mar in ’t zwart. Ze was d’r onmundig blie mee en al helemaole toen ze bie de klerenzake die ene brunen teveule nog weer in wollen nemmen. 

En noe ik d’r aover naodenke schiet ik in de lach. ‘t Weer in de rie kriegen deur oe vrouwe zwart te maken….Gauw effies met de hond van Annegien de bos uut, want hier op de Klippen gaot wie um ech niet veur de wolven smieten. De groetenisse van GAIT.