VERGÈÈTS

Willem van de Hoge Bult is onafscheidelijk van zien huntien. Hee tort Jimmie aoveral mee nao toe, ze könt niet zonder mekare. Dat blif niet on opemäärk. Willem is een jaor of wat op zichzeklf an ewezen. Hee mis zien Dirkje nog elke dag mar slut zich manmoedig deur disse wereld en daorbie is Jimmie  veule meer dan een schraole troost.

Een keer of wat in de wèke stuik hee an bie de bakkerieje die ok een paar zitjes hef waor as een mense op verhaal kan komen. Een köppien koffie help darbie. Willem maak een praotien met Mina, de vaste serveerster za-k mar zeggen. Dat gif ze an twee kanten de genoegdoening dat ze d’r nog bie heurt.  De hond krig altied een kuuksienb extra en die lup meestieds als veur zien baassien nao binnen. 

Kottens raken hee an de klets met een stel uut Duitsland, die via de parmetaosie een heel ende disse kante op praot.  De vrouw was ok een echte dierenvriendinne, streek Jimmie oaver de kop. Willem storten zien hele hart uut, zien hele hebben en hollen gunk aover de taofel. Wat ’t huntien allemaole veur um betekenen en hoe ’t dier toch trouw an um was. Zee trok spontaan de knippe en leggen twintig euro neer waor as hee veur Jimmie mar wat mos kopen. Dat kon Willem niet an nemen. ’t Gesprek alleent was um wel vuuftig euro weerd. Ze heb nog een heel poossien bie mekare ezèten ende dag kon niet meer kapot.

Een dag of wat later maken Willem een van zien-zo- mar-ritties aover de Veluwe umme de tied te verdrieven. Jimmie begun te blaffen en dat was een teken dat ’t dier d’r effies uut mos umme te doen wat een mense ok niet op kan hollen. ’t Was in de buurte van een hotel met restaurant. Gelieke mar koffie met gebak besteld. Willem kreeg de rèkening, betalen zonder d’r bie nao te denken en keek pas buten weer op ’t briefien. Alderkleizers nbog an toe. ’t Dubbele bedrag van wat hee bie de bakker kwiet is. Daor worden hee toch een bettien helliaover in de huud. In gedachten kuieren hee op zien autogien an. ’t Lientien in de hand en de gedachten bie die oplichters van ‘t resutaurant. As Jimmie weer een keer mos, dan zeker niet hier in de buurte. Hee worden op eschrokken deur een paar deernties die riepen:,,Meneer, meneer, bent u niet iets vergeten” 

Hee kloppen zich de broekzakken nao, de knippe op de plekke, de jasse an en de pet op. De deernties zagen umn màttelen, zeien niks en maken een gebaar nao zien lientien en wezen nao achter. Willem was kats beduus. Hee had een losse riem in de hande en heel in de varte snuffelen Jimmie in ‘t grös. Ku-j wel nao gaon dat um dat priesverschil knap hoge hef ezeten.

Groetenisse van Gait