DSV’61 geklopt met eigen wapens

Het gevecht tussen de verrassende koploper DSV’61 en Hatto Heim komt niet uit de verf, omdat de bezoekers veel beter zijn in de duelkracht, één van de sterkste wapens van de elf uit Doornspijk. En het moet gezegd dat Hatto Heim de 1-4 overwinning ook toekomt, omdat het gewoon meer kwaliteit heeft dan de dorpsclub. 

Dick van der Veen

Binnen een half uur treffen de Hattemers drie keer de roos. Eerst jaagt Bas Behrens de bal uit een vrije trap snoeihard in de door Laurens Dekker niet goed beschermde hoek. De keeper maakt het weer goed door even later de doorgebroken doelpuntenmaker de bal afhandig te maken. Het is uitstel van executie, want Robin van der Ziel, die een crosspass meerwaarde geeft en andermaal Behrens met een knappe schuiver in de korte hoek zetten de gasten nog voor rust op een stevige marge.

Als direct na rust Menno van der Worp zijn gele kaart wegspoelt met een vierde doelpunt lijkt DSV een afstraffing te wachten. Dat gebeurt niet. De ploeg blijft ervoor gaan, krijgt via Arjan Hulter loon naar werken en blijft na de rode kaart voor een domme overtreding van Dean Holstege ook met tien man overeind.

Trainer Arjan ten Hove, die DSV’61 na een mislukte voorbereidingsperiode op het goede spoor zette, is een vaardig analyticus. “De tegenstander had het huiswerk goed gedaan. Ze lieten ons het spel maken, vielen op tempo aan en betrokken ook weer razend snel de stellingen. In de voorgaande wedstrijden was de tweede bal voor ons; nu was dat omgekeerd.”

Vooraf bekreunt men zich bij De Haere over het gemis van aanvoerder Martijn Lieferink. Dat zou meer gewicht in de schaal leggen dan de afwezigheid van vier spelers bij de opponent. Daar moet je Ten Hove niet mee aankomen. “Volgens mij hadden we er gewoon elf staan. Dan moet de rest dat maar oplossen. Hatto Heim liet ons het spel maken We hebben het gewoon wat minder goed gedaan vandaag. Je ziet dat iemand op kniehoogte wordt aangespeeld en een middenvelder de bal krijgt aangespeeld die met de rug naar de goal staat.

Die hoge druk hebben we de eerste drie wedstrijden niet meegemaakt. Zij veroverden de tweede bal, hadden snelle beweeglijke spitsen en gingen er vanaf de eerste minuut vol in.”

Dan toch kan hij zich verheugen op een geweldige start met zeven punten, waarvan er niet één werd gestolen. Waarom het na die catastrofale oefenperiode ineens zo omsloeg? “We hebben gekozen voor een andere manier van druk zetten en een alternatieve wijze van verdedigen. Dat ging vandaag gewoon wat minder. Het was collectief gezien een mindere prestatie, daar moet je eerlijk in zijn. We zijn gewoon maar DSV’61 hoor. Mensen die ons op grond van die florissante start gelijk tot titelkandidaat bestempelden moeten toch echt bij zichzelf te rade gaan. Ik heb het bij deze mooie club geweldig naar mijn zin met een mooie staf en prima faciliteiten.

Zaterdag tegen ’t Harde beginnen we gewoon weer met 0-0. We zullen niet in de war raken van deze forse nederlaag.”