‘t Harde in finale nacompetitie

Als het bezoekende Woezik na een half uur bij een 0-1 stand een strafschop mag nemen dan dreigt voor sv ‘t Harde degradatie. Maar met een fabuleuze redding stopt Thijs van de Ridder de goed genomen elfmetertrap en houdt zijn ploeg in de wedstrijd. Daarna volgt de Elskamp-show met als eindresultaat een verdiende 4-1 overwinning. Henk Elskamp is met twee assists en een treffer man van de wedstrijd, al zegt hij zelf die eer met zijn jonge keeper te willen delen.

Dick van der Veen

Net voor rust kopt Daan Elskamp een voorzet op maat van Jordi Schoonhoven binnen. In de tweede helft is de betere conditie van ’t Harde doorslaggevend, al duurt het nog vrij lang voordat het in de score tot uitdrukking komt. Henk Elskamp zet eerst aanvoerder Bram van de Worp en daarna zijn neef Daan met fluwelen passes in kansrijke positie en bekroont daarna zelf zijn puike wedstrijd met een vierde doelpunt. Bij de tegenstander is het beste er dan van af. De snelle spitsen worden in de tweede omloop vakkundig aan banden gelegd.

Van de Worp geeft toe dat het na het doelpunt van Woezik als gevolg van een verkeerde terugspeelbal best knijpen was, omdat deze treffer aan kwam als een mokerslag. “Die Henk met zijn 36 jaar sleept ons er door. Hij maakte in de slotfase van de competitie vier goals, raakte na een reeks invalbeurten fit.” Over zijn eigen prestaties doet hij het zwijgen toe. Maar met zijn gave techniek, heersend op het middenveld, is hij de motor die het spul aan de praat krijgt. Zijn terugkeer op het oude nest komt voor ‘t Harde op het juiste moment. 

Hij besluit met een compliment aan zijn trainer. “René verdient het om komend weekend een mooi afscheid te krijgen na alles wat hij in de afgelopen jaren voor de vereniging heeft gedaan. Machtig mooi zo’n pot voor veel toeschouwers. We gaan er alles aan doen om de plek in de derde klasse veilig te stellen.”

In de eerste helft incasseert ’t Harde een trits gele kaarten. Deels door domme overtredingen, maar ook als gevolg van het feit dat voor de leidsman groen waarschijnlijk niet de favoriete kleur is. Met nog een helft te gaan kan dat zo maar verkeerd uitpakken. Voor ’t Harde geen reden om de rem er op te gooien. Integendeel, de verdedigers blijven hoog staan, staan de basis van een offensief dat loont.

Van ’t Goor zegt dat het spelen tegen een onbekende tegenstander iets is wat de voorbereiding bemoeilijkt. “De informatie die ik kreeg bleek te kloppen. We hadden meer kwaliteit in huis, alleen moet je dat ook verzilveren. Ik heb na het wegvallen van Luuk Struik een speciaal beroep op Henk gedaan. Hij heeft over het geheel genomen misschien maar twintig keer kunnen trainen. Het is zó knap dat hij het er in beslissende duels er uit gooit.” 

Ook hij stapt over zijn eigen verdiensten heen. Het wisselen in de rust pakte heel goed uit, bracht de opponent in verwarring.

‘t Harde wacht zaterdag op neutraal terrein een zware klus. Het zaterdagteam van De Treffers overklaste Twello met 5-1. Het is aan ‘t Harde om zich niet van de wijs te laten brengen.