DSV’61 deelt zevenklapper uit aan Hulshorst

Wie in Doornspijk om één of andere reden na tien minuten speeltijd het veld heeft verlaten zal iedereen die hem of haar de uitslag vertelt voor gek verklaren. De waarheid en niets dan de waarheid is dat DSV’61 Hulshorst met 7-0 verslaat. In de beginfase namelijk ontsnapt de thuisclub een keer of vier aan een achterstand, wanneer de opponent vergeet om in kansrijke positie het net te vinden.

Dick van der Veen

De 14e minuut brengt de ommekeer. Dan belandt de bal bij een afgeslagen hoekschop voor de voeten van Ron Hofmeijer die in een draai de knikker snoeihard inschiet langs doelman Remon Vlieger die het uitzicht wordt ontnomen. Binnen tien minuten scoort Hofmeijer opnieuw en bepaalt Wilbur Akster de ruststand op 3-0. Bij DSV is in het vervolg zo ongeveer iedere kans raak. Een middag van dodelijke efficiency. 

Verbazingwekkend, want met het vertrek van Patrick Visser is het kanon uit de stellingen verdwenen. Maar trainer Gert-Jan Piksen heeft een stootgroep met meer mensen die de trekker over kunnen halen. Na rust, als Hulshorst weer enkele uitgekiende mogelijkheden laat liggen, schieten Hofmeijer, andermaal Akster en Wilbert van Loo alle verzet van Hulshorst aan flarden. En daarmee is de zevenklapper een feit. Tot volle tevredenheid van Piksen, waarneemt dat zijn formatie steeds beter op elkaar ingespeeld raakt. Dat het proces zich zo snel zou ontwikkelen zullen weinigen hebben verwacht. De vechtlust is helemaal terug, het voetbal wordt beter. We hebben begrip voor Piksen als hij zegt liever met minder voetbal, zoals de afgelopen weken vaak het geval was, de punten binnen te hengelen dan met goed voetbal keer op keer te verliezen. Hulshorst verliest zich meer en meer in het spelen van de lange bal waar ze bij DSV61 wel raad mee weten. “We kunnen zoveel beter. Daar moeten we ons aan vasthouden”, zegt één van de hondstrouwe supporters. De ploeg krijgt 14 dagen rust om deze zeperd te verwerken

Hofmeijer is dus deze middag het goudhaantje. Met zijn doelpunt trok hij DSV61 uit de passieve houding. Eerder scoorde hij tegen CSV een hattrick, maar deze smaakte hem minstens zo goed. “We begonnen te slap, verloren de duels en het is natuurlijk mooi dat je voor het elftal van waarde hebt kunnen zijn. Na het vertrek van enkele sterkhouders moesten we bouwen aan een nieuwe eenheid. Dat had tijd nodig. In de voorbereiding kwam er maar weinig positiefs uit. “

Je werd er na je derde doelpunt uitgehaald. Is dat bij jullie de regel als je er drie hebt in gejast?

(lach) “Nee hoor. Ik had nog graag blijven staan. Het past in de afspraken die de trainer heeft gemaakt. Ik had graag vanmiddag met Wilbert van Loo op gelijke hoogte willen komen. Die moest er zo nodig ook nog één scoren.’ 

Hij zegt het met een knipoog. Na zo’n dikke overwinning is de stemming begrijpelijk opperbest. Hoe anders ziet de wereld er uit dan na de nederlaag tegen ’t Harde. Met die naam is die van de mede-koploper in deze klasse gevallen.