Unieke prestatie Hulshorst: nooit eerder won een club alle drie Zilveren Schoenen

Voetbalvereniging Hulshorst bleef het afgelopen seizoen ongeslagen. Met 81 doelpunten voor, slechts 12 tegen en een topscorer die 26 treffers liet noteren zette het een unieke prestatie neer. Nooit eerder in de kwart eeuw dat we ons met aanvallend, verdedigend en topscoren bezig houden, werd dat gerealiseerd. Nota bene in het jaar dat vv Hulshorst 75 jaar bestaat.

Dick van der Veen

Alle redenen dus voor een analyse met trainer William van den Hul en voorzitter Herman Klaassen. De vereniging degradeerde vorig seizoen op een schlemielige manier. Met liefst 38 punten en op grond van één doelpunt verschil. Daarvan is in de vaderlandse geschiedenis nauwelijks een voorbeeld te vinden. Het kreeg toen niettemin de Zilveren Schoen van Juwelier Miekes Sieraderie voor de beste verdediging, een resultaat dat eerder in 2017 tot stand kwam. Nu de derde keer en dus mag deze trofee definitief in de prijzenkast worden gezet.

De Zilveren Schoenen voor de beste aanval en de topscorer zijn nu ook voor een jaar binnen gehengeld. Namens schenker en uitgever mochten we het eremetaal uitreiken. Het werd namens de groep in ontvangst genomen door aanvoerder Julian Haverkamp (rots in de verdediging), Mell Mijdema (sterke aangever) en de man van 26 goals, Timothy de Haan.

De aanvoerder kreeg deze avond ook nog een schaal voor degene die het best scoorde wat opkomst bij de training aangaat. Hij had daarbij wel zware concurrentie, want de selectie is zich bewust van het feit dat wekelijks oefenen een basis legt voor successen. 

Hulshorst kroop uit een diep dal. Van den Hul: “Dat mag je wel zeggen. Sinds februari 2023 hebben we geen competitiewedstrijd meer verloren. De degradatie vorig seizoen was absurd, maar we moeten het ons ook een beetje zelf aanrekenen, omdat we het niveau van de vierde klasse na versterkte degradatie een beetje hebben onderschat. Dat kostte punten die we aan het eind van de rit tekort zijn gekomen. Dit keer zaten we er vanaf het begin bovenop. Sinds mijn aantreden in de coronatijd hebben we gewerkt aan het voetbal dat ik voor ogen heb. Een groep die zich door ontwikkeld en er voor elkaar staat. Wat dat betreft doet ze de naam van het sportpark (De Eendracht) eer aan. Het is zaak dat we straks fit aan de start staan en volle bak presteren. Hulshorst heeft wat dat betreft een leerschool doorgemaakt.

We gaan met nagenoeg dezelfde spelersgroep het nieuwe seizoen in. Dat wordt mijn vijfde en laatste, zoals we in goed overleg hebben bepaald.

Ik wil volgend jaar een selectie achter laten die nog jaren mee kan. Ik heb hier een super mooie tijd met spelers die er voor gaan en met in Jan den Herder een fijne collega/rechter hand, een staf en een bestuur die elk op hun eigen manier de dorpsclub Hulshorst glans geven. Ik heb naast het groenwitte hart van OWIOS er hier een roodwit hart bij gekregen.”

Voorzitter Herman Klaassen staat ons met terechte trots te woord. ”We hebben vier jaar geleden een keuze gemaakt voor een jonge beginnend trainer voor de groep te zetten. Die had met twee coronajaren, half afgewerkte competities en bizarre degradaties alles tegen. De technische commissie en het bestuur hebben het vertrouwen in zijn aanpak behouden en dat betaalde zich uit. Hulshorst neemt doorgans na drie jaar afscheid; hij gaat zijn vijfde seizoen in.

Het is natuurlijk prachtig wanneer zo’n ontwikkeling zich aandient als je 75 jaar bestaat. Daar haken we op in met een week in augustus waarin een reeks van activiteiten plaatsvinden. We scoren al enkele jaren met internationaal jeugdvoetbal, organiseren op verzoek van de KNVB nog een keer de bekerfinales op divers niveaus op een zaterdag speelt een combinatie van de huidige selectie en oud eerste elftal spelers tegen de bekende FC De Rebellen, er is een feestavond met muziek, een reünie enzovoort.”

Het afgelopen seizoen kende in zoverre een dissonant dat verre reizen tot zelfs 100 kilometer moesten worden gemaakt, tegenstanders die soms niet meer dan vier supporters meebrachten en bij uitwedstrijden een Hulshorst dat getalsmatig m qua aanhang in de meerderheid was. 

Klaassen: “Wat dat betreft hopen we een seizoen met veel meer wedstrijden tegen clubs in de omgeving te spelen. Ik weet dat VSCO’61 ook graag met ons samen in een competitie wil spelen. En ja, verder is het afwachten hoe het ESC, Elspeet en DSV’61 zal vergaan. Dat weten we pas als de kruitdampen van de nacompetitie opgetrokken zijn.”

De vereniging stapt over op natuurgras, maar dat is nog allemaal wat ongewis. De voorzitter weet in ieder geval wel met zekerheid te kunnen zeggen dat Hulshorst een groot deel van het nieuwe seizoen nog op kunstgras afwerkt, maar in ieder geval ook dat het staartje op natuurgras plaats gaat vinden.