Huisvesting

Overal waar je momenteel in de lokale krant kijkt, kan men wat vinden over de opvang van arbeidsmigranten, asielzoekers en nu dus ook de vluchtelingen uit Afghanistan. En overal zijn problemen, wat overigens niets met onze gasten te maken heeft. Maar meer met de omwonenden en de gemeenteraad. 
Zo heb ik deze week geschreven voor Groninger media over dat de noodopvang van Afghanen langer gaat duren. Dit ging echt over noodopvang ergens in ‘middle of nowhere’ waarbij de Afghaanse vluchtelingen zo ver mogelijk van de bewoonde wereld zitten. Voor Leusden geschreven dat de raad nu eindelijk een beslissing moet nemen voor opvang en dat zal eind van de maand gaan worden. In Oisterwijk over het feit dat het college wel wil opvangen, maar verder niets bekend heeft gemaakt, want er zouden eens omwonenden kunnen gaan morren. In Lelystad is een motie in voorbereiding dat het college moet opschieten met de opvang. 
En nu zie ik in Elburg dat er weer van alles aan de hand is bij de opvang van arbeidsmigranten. Op 27 september moet de raad van Elburg de beslissing nemen over het voortzetten van de huisvesting van arbeidsmigranten aan de Berkenweg. 
Voor het stuk in Groningen heb ik aangegeven dat er in feite vier problemen zijn bij noodopvang. En dat is de plaats van noodopvang, tekort aan woningen, de positie van de statushouders en extra vluchtelingen. 
Bij noodopvang wordt vaak gedacht aan ‘woon’ruimte uit het zicht en liefst zo simpel mogelijk. Deze mensen krijgen geen fatsoenlijke, veilige en gezonde woning aangeboden. En daarbij komt dan nog dat door extra vluchtelingen, dit probleem groter wordt. Daarnaast kunnen onze gasten, maar ook arbeidsmigranten, niet naar de opvang van het COA, want die zitten vol. Vol met statushouders die wel een vergunning hebben, maar er is geen woonruimte. En daar zit nu dus het probleem. We hebben in Nederland gewoon een miljoen woningen tekort.  
Zolang Nederland niets doet, niet kan doen of niets wil doen, aan woonruimte tekort, dan blijven er problemen met onze gasten die we willen helpen en woonruimte willen geven. Maar misschien is er een snellere oplossing te bedenken. Misschien wel twee oplossingen. De eerste is om campings te gebruiken en plaatsen waar gekampeerd kan worden. De tweede oplossing zijn de snelbouw woningen of verplaatsbare woningen, zoals het project ‘Wonen bij LARS’ in Lelystad. Deze oplossingen zijn ook in te zetten voor arbeidsmigranten. 

Henny A.J. Kreeft