Met angst en beven radiomaken

“Ik stond er niet om te trappelen.” Cobi Michelsen geeft eerlijk toe dat ze dacht dat radiomaken niets voor haar was. Niets bleek minder waar: komende vrijdag bestaat haar programma, ‘De Muzikale Wenskaart’, 25 jaar.

Oldebroek - Hoe Michelsen begonnen is bij de lokale radio, weet ze nog goed. “Mijn man had gesolliciteerd bij de lokale omroep, LocoFM, om een radioprogramma te gaan maken. Dat kon alleen op vrijdagochtend.” Dat was voor haar man niet te combineren met zijn werk, maar hij gaf de naam van zijn vrouw door. “Ik zocht wel vrijwilligerswerk, maar niet op de radio. Maar een paar weken later werd ik weer gebeld; ze konden echt niemand vinden. Toen heb ik met angst en beven ‘ja’ gezegd.”

Nu, 25 jaar later, is de angst wel verdwenen. “Ik presenteer het programma nu met heel veel plezier.” Ze was van tevoren gewaarschuwd dat het veel werk zou worden. Dat blijkt te kloppen. “De Muzikale Wenskaart is natuurlijk een verzoekprogramma; luisteraars mogen nummers aanvragen. Ik krijg de hele week al verzoekjes binnen, dus op donderdag zoek ik de hele dag de juiste cd’s op.” Ook op vrijdag wordt ze in de studio nog gebeld met verzoekjes. “Daarvoor heb ik tegenwoordig zelfs hulp. Acht dames en een heer wisselen elkaar af. De een zit aan de telefoon, de ander zoekt direct de juiste cd op. En natuurlijk heb ik vier technici.”

In de loop der jaren heeft Michelsen een band opgebouwd met de lokale kerken en verenigingen. “Daardoor vragen zij veel aan. Bij verjaardagen, jubilea of ziekte draai ik muziek om een beetje aandacht aan die mensen te geven.” Ze heeft alle cd’s zelf thuis staan. “Ik heb er veel moeten kopen, maar gelukkig sturen sommige koren ook hun cd gratis naar me op.” De nieuwe cd’s die ze ontvangt, voert ze allemaal in een lijst in, zodat overzichtelijk is welke liederen aangevraagd kunnen worden. “Als een bepaald lied veel wordt aangevraagd, kunnen we dan ook veel verschillende uitvoeringen draaien.”

Vrijdag heeft ze een speciale jubileumuitzending. Het hele team komt koffie drinken in de studio. “En mijn luisteraars zijn ook welkom.” Ze geeft ook een paar prijzen weg. “Aan luisteraars die regelmatig een verzoekje indienen.”

Uit de vele verzoekjes die ze ontvangt, blijkt wel hoe populair haar programma is. “En ik sprak laatst een ijscoman, die bij de deuren langs gaat. Hij hoorde op vrijdagochtend overal in Oldebroek dezelfde muziek. Dat bleek mijn programma te zijn.” Michelsen wil er niet teveel over nadenken. “Als ik bedenk hoeveel mensen er luisteren, word ik daar een beetje nerveus van. Ik denk liever aan die ene persoon die in een kamertje in het bejaardentehuis naar me luistert. Daar doe ik het voor.”