Al zestig jaar ontspannen op de trombone bij Juliana

“Als je in de kerk goed mee kunt zingen, ben je muzikaal. Ik was muzikaal.” Eibert van de Poppe meldde zich zestig jaar geleden aan bij Christelijke Muziekvereniging Juliana in Doornspijk. “Inmiddels ben ik de oudste.”

Doornspijk - Zelf wist Van de Poppe niet meer goed wanneer hij lid was geworden. “Ik wist wel dat het ergens in 1958 was, maar niet wanneer.” Toen een aantal jubilarissen werd gefeliciteerd tijdens het jaarlijkse Voorjaarsconcert, vond hij het dan ook niet vreemd dat hij werd overgeslagen. “Het zal wel in november zijn, dacht ik toen. Totdat de burgemeester opstond en mij ging feliciteren.”

Het bleek dat Van de Poppe zich al in januari aanmeldde bij Juliana. Hij moest op dat moment nog vijftien worden. “Ik wilde nieuwe mensen leren kennen. Ik ben geboren op een boerderij, en moest direct na school aan het werk. We hadden geen stroom en geen radio, dus ik zocht naar een manier om anderen te ontmoeten.” Hij ontving een boekje, met noten en uitleg over de muziek. “Die vijfendertig bladzijden heb ik binnen drie maanden doorgespit. Ik leerde allerlei vaderlandse liedjes te spelen. En voordat de fanfare begon, gaf de dirigent altijd een halfuur les.” Van de Poppe bleek aanleg te hebben voor de trombone. “Ik begon als derde trombonist, maar na zes maanden schoof ik al een plekje op.”

In die tijd speelde hij ventieltrombone. “De vereniging stapte pas in de jaren ‘80 over op schuiftrombones. Dat was wel even wennen, maar ik had niet genoeg tijd voor meer dan drie lessen.” Toch speelt hij nog altijd schuiftrombone bij Juliana. “Het is mijn ontspanning. Elke week muziek maken vind ik heerlijk. En de gezelligheid die we al hadden in de pauze toen ik veertien was, is er nog steeds.” Hij merkt wel dat de muziekstukken in de loop van de jaren veranderd zijn. “Het is sneller en kunstiger geworden. Dat red ik niet altijd. Maar de dirigent heeft me vorig jaar nog verteld dat ik niet moet stoppen, omdat ik veel beteken voor de vereniging. Dan sla ik maar een paar noten over.”

Van de Poppe hoopt dat zich snel nieuwe leden aanmelden voor de vereniging. “Met iets meer leden kunnen we nog verbeteren.” Zelf blijft hij voorlopig dus nog wel even.

Speld van de burgemeester

Dat burgemeester Rozendaal de tijd nam om Eibert van de Poppe te feliciteren en zijn speldje te overhandigen, vond de jubilaris fantastisch. “Heel bijzonder dat hij speciaal voor mij hier naartoe is gekomen. Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond te staan, maar achteraf was dit wel erg leuk.” Van de Poppe weet nog dat de burgemeester opstond. “Voor dit moment deed hij zijn ketting om, dat had hij daarvoor nog niet.”