Waarom de sproeier zoveel mogelijk uit blijft bij kwekerij De Ganzenakkers

Zomers hebben steeds langere en heftigere perioden van droogte en dat maakt dat er steeds vaker sproeiers in het straatbeeld verschijnen, terwijl het waterschap juist vaker waarschuwt om zuinig te zijn met water. Niet de meest gemakkelijke periode dus om een grote tuin bij te houden. Els Kruisselbrink uit Vierhouten is eigenaar van hobbykwekerij de Ganzenakkers en de bijbehorende pluktuin en heeft daarmee ruim 1.000 vierkante meter aan tuin te onderhouden.

Johanna SIjbel

Toch blijft bij haar de sproeier zoveel mogelijk uit. De 63-jarige kiest er heel bewust voor om mét de natuur te tuinieren, in plaats van ertegenin.

“Mijn pluktuin is deze zomer één keer gesproeid”, vertelt ze. “Hoe makkelijk het ook is om even de sproeier aan te zetten als het gras geel wordt, het water uit de kraan is drinkwater. Dat is schaars, daar hoor je zo min mogelijk gebruik van te maken.”

Volgens de hobbykweker moeten planten zichzelf kunnen redden en tegen een stootje kunnen. Ze ziet droogte als een test voor de veerkracht van de tuin. “Als een plant na een week zonder regenwater al slap gaat hangen, is het ernstig de vraag of je die wel in je tuin zou moeten zetten.” Door het veranderende klimaat groeien andere bloemen dan vijftig jaar geleden goed. “Dat vinden mensen vaak jammer. Ze zien vooral wat niet meer kan. Maar de winters worden ook zachter, dat geeft juist weer mogelijkheden voor nieuwe planten. We moeten blijven kijken naar wat past in onze grond en in ons -vernieuwde - klimaat.” 

‘We moeten blijven kijken naar wat past in onze grond en in ons -vernieuwde - klimaat.’

Veerkracht

Volgens haar worden planten veerkrachtiger als ze niet gepamperd worden:  ”Als een plant in de groeiperiode het slecht heeft door droogte, groeit hij minder hard. Dan is hij misschien wel een halve meter korter dan het jaar ervoor. Maar wij zien natuurlijk alleen wat boven de grond gebeurt. Ik heb dit jaar na de hete periode aardig wat planten moeten afknippen, maar ik weet dat ze op die manier al hun energie juist in het versterken van hun wortelstelsel kunnen steken en daardoor komen ze hier krachtiger uit.” Ze lacht: “Toen het zo droog was, heb ik wel een paar keer geroepen: ‘Ik denk dat ik maar cactussen ga verbouwen!’”

Veel tuiniers raken teleurgesteld wanneer hun pas gekochte groen het loodje legt. In de omgeving van Vierhouten is volgens Els Kruisselbrink sprake van vrij arme zandgrond. “Mensen kopen in het tuincentrum hele mooie planten – ik noem dat altijd planten die ‘uit de fabriek’ komen. Maar binnen de kortste keren hollen ze achteruit, omdat ze hier simpelweg niet thuishoren.”

Bij De Ganzenakkers gaat dat anders. Els verkoopt liever niets, dan dat ze een ongeschikte plant meegeeft. “Dat is natuurlijk geen goede verkooptechniek, maar daar gaat het me ook niet om. Ik wil mensen eerlijk vertellen wat werkt.”

Natuurlijk

De liefde voor groen betekent voor de hobbykweker een natuurlijke aanpak. “Ik heb geen officieel biologisch keurmerk, maar maak wel biologische keuzes. Er is hier nog nooit één druppel gif of kunstmest op mijn plantjes gekomen.”

Deze natuurlijke aanpak is volgens haar nu belangrijker dan ooit, nu insectenpopulaties sterk teruglopen. “Er zijn dit jaar ontzettend weinig vlinders. Eerder moest ik soms wachten tot de vlinders van de bloemen af waren voor ik er een foto van kon maken. Nu maak ik een vreugdedansje als ik er een zie. Maar wilde bijen, hommels en zweefvliegen zijn minstens zo belangrijk en die populatie krimpt ook. Dat zie ik als een opdracht om extra mijn best te doen en voor bewustwording te zorgen bij de mensen die hier planten kopen. Zorg dat je een goed gespreide bloei hebt in de tuin, van het voorjaar tot in oktober of november. Dan heb je zo lang mogelijk voedsel voor de insecten.”

Wat zo’n twintig jaar geleden begon, is inmiddels uitgegroeid tot veel meer dan vrijetijdsbesteding. In maart zegde Els haar reguliere baan op om zich volledig op de kwekerij en de pluktuin te richten. “Het is eigenlijk een beetje een uit de hand gelopen hobby”, lacht ze. “Ik zit nu al in een stadium dat ik denk: hoe deed ik dat eigenlijk toen ik nog werkte?”

Ondanks de extra tijd houdt ze haar pluktuin heel bewust kleinschalig. Er staan geen borden langs de weg en bloemen plukken gebeurt altijd op afspraak en onder haar begeleiding. “Ik wil het niet te commercieel maken, het moet beheersbaar blijven. Ik ga met nieuwe klanten altijd samen de tuin in. Dat kost mij soms wel een uur van mijn tijd, maar dat vind ik prima. Het is zoveel meer dan alleen maar even bosjes plukken. Hoe meer ik hiermee bezig ben, hoe meer ik me realiseer dat een plant niet zomaar een ‘ding’ is. Het is een levend wezen.”

Meer informatie: 06 83711833 of kijk op Instagram.

’