Gerrie van Riel laat verjaardag niet weer verzieken en fietst nu zelf Toer de Dellen

Gerrie van Riel-Sellis (72) uit Wezep gruwt nog van het feit dat haar verjaardag (op 27 juni) vorig jaar volledig in de soep draaide doordat de een na de ander afzegde om de Toer de Dellen te kunnen fietsen.

Dick van der Veen

“Ik bleef uiteindelijk alleen thuis met een sloot gebak, drank en hapjes. Dat laat ik me niet weer gevallen. Ik fiets nu op 27 juni zelf de sponsortocht voor Wens Ambulance Gelderland. Dat wordt dan een verjaardag met een sportief kantje.” En de beloning ervoor heeft ze al binnen, want laat ze nu uitgerekend de 250ste inschrijfster zijn voor de nieuwe editie. Ze kreeg daarvoor een leuke attentie in de vorm van een tegoedbon. Haar man Jan zit in de stoel naast haar als ze de ergernis spuit. “Ja, ik was ook niet ‘beschikbaar’, omdat ik al jaren lang verkeersregelaar ben in het kader van dit evenement en andere tochten. Dat hadden we natuurlijk wel ingecalculeerd.”

Het fietsen op zich is voor Gerrie en Jan gesneden koek. “We maken samen heel wat ritjes in de omgeving. Ik heb mijn ‘opoefiets’ afgeschaft en een elektrische aangeschaft. Dat maakt het geklauter tegen de bulten op een stuk simpeler. Jan had ineens moeite om me bij te houden en heeft zijn barrel ingeruild voor een elektrische. Weet je, we kunnen nu samen meer uitstapjes doen over verdere afstanden. Dat verhoogt het genoegen hoor.”

Jan, die als begenadigd hardloper zes keer de marathon voltooide, hartklachten overwon en nog wekelijks acht tot tien kilometer al dan niet in groepsverband zijn kilometers maakt, laat ons tussendoor even weten dat ze samen de route al een keer geoefend hebben. “Voor ons komen er bij die dertig verplichte kilometers nog een aantal bij, want we fietsen heen en terug naar start en finish bij OWIOS in Oldebroek.”

Dat hardlopen is niet Gerrie’s passie. “Ik ben wel een keer of wat met hem meegegaan rond het Heerderstrand. Het enige voordeel erbij was dat ik een kilo aan gewicht kwijt raakte. Nee, liever een stuk fietsen met de buurvrouw. Die moest vorig jaar ook afzeggen in verband met Toer de Dellen.”

Als Jan nog in de anekdotes duikt met zijn eerste marathon – vier rondjes langs een patatkraam: het smachten naar friet en een frisje werd steeds intenser – brengt Gerrie het gesprek op het goede werk van de Wens Ambulance. “Vorig jaar waren we er getuige van dat een kennis dankzij de inspanning van deze stichting de begrafenis van zijn zuster kon bijwonen. Daar wordt je stil van. Dat geeft zo’n sportieve inspanning nog wat extra glans.”

Ze kan de 27ste verzekerd zijn van de aanmoedigingen van Jan op een kruispunt dat Epe en ‘t Harde met elkaar verbindt. Jan komt die dag naar eigen zeggen handen tekort om alle kennissen die lopend, fietsend, skeelerend, met een rolstoel of handbike voorbij komen.