In gesprek met Nileen Weerkamp, vrijwilliger bij Humanitas Noord Veluwe

Nileen Weerkamp (70) werkt ongeveer 1,5 jaar als coördinator en begeleider Rouw en Verlies bij Humanitas Noord Veluwe regelmatig in deze regio.

Hans Tijmes

Door haar werkzame leven als verpleegkundige in Duitsland en vrijwilliger en coördinator bij Stichting Leendert Vriel Twente is zij middels studies, levens- en werkervaring in staat om mensen in moeilijke levensfases te begeleiden én het werk te coördineren voor collega’s.

Als ik haar bel is zij tijdelijk in Gambia. Zij werkt daar vrijwillig in twee compounds in de verbandkamer en als begeleider van Nederlandse stagiaires in het ziekenhuis. Omdat het land arm is en goede zorg soms onder druk staat, steunt zij privé en met donaties van vrienden en kennissen ook de plaatselijke leefgemeenschap.

“Mijn moeder was mijn inspiratiebron. Zij was positief nieuwsgierig naar mensen en ze stond voor iedereen klaar. Ik heb twee zussen, ik ben de middelste. Mijn jongste zus zegt vaak: ‘Je bent precies mama’, daar ben ik trots op.
In Nunspeet begeleid ik, samen met een team van vrijwilligers, mensen die een partner, ouder of kind hebben verloren, dat doe ik met hart en  ziel. Het doel van mijn werk is het draaglijk maken van rouw over het verlies: ik ben de ander nabij en help om iemand op verhaal te laten komen en luister. Het verwerken van het verlies in de rouwperiode begint als iemand zichzelf hoort en woorden geeft aan wat het verlies betekent. Dat is het eerste lichtpuntje om het verlies een plaats in het leven te geven, en een begin om weer richting te geven aan het leven. Bijvoorbeeld een mevrouw uit Nunspeet die na afloop van ons gesprek zei: ‘Ik wist echt niet meer hoe ik verder moest met mijn leven. Nu weet ik weer hoe ik met het verlies en mezelf verder kan. Ik vind het zo fijn dat ik je gesproken heb.’ Door haar glimlach bij ons afscheid, voel ik me blij en besef ik dat het werk inhoud geeft aan mijn leven, aan dat van de ander en van betekenis kan zijn voor de gemeenschap.”

Vrijwilligers helpen en verbinden mensen; zij maken de samenleving leefbaar voor zichzelf en anderen. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2021) bleek uit een onderzoek dat 39 procent van de mensen van 15 jaar en ouder zich tenminste één keer vrijwillig heeft ingezet voor een (zorg)organisatie of vereniging.

“De medemens laat de vrijwilligers niet onverschillig. We hebben elkaar nodig om het leven draaglijker en gelukkiger te maken. Vrijwilligers zijn het cement van onze samenleving. Soms is een glimlach van de ander al genoeg om door te gaan.”

Uit het gesprek met Nileen blijkt dat zij een vrijwilliger pur sang is, zij heeft het talent om mensen nabij te zijn en te begeleiden als het leven moeilijk te dragen is: het vrijwilligerswerk is bij haar in goede handen.