Vriendengroep uit Oldebroek maakt zich sterk voor kansarme kinderen in Kinshasa-Congo

Tien jongens en meiden treffen elkaar wekelijks in de Oldebroeker jeugdsoos Atlantis. Ze houden elkaar vast in de (bijna) vijftig jaar die volgen. Verankerde vriendschap! De sociale bewogenheid uit zich anno 2023 in de vorming van Stichting Mama Irène, die zich inzet voor wees- en kansarme straatkinderen in Kinshasa-Congo. De vriendengroep houdt daarvoor diverse acties, zoals morgen, woensdag, op de Schapenmarkt. Een grote verloting en verkoop van koffie en drankjes.

Dick van der Veen

Het vraagt om een toelichting. Gerrit Doorneweerd, één van het tiental, ziet op enig moment zijn bestaan als verstokte vrijgezel wegsmelten door de verzengende uitstraling van Amor. Dat is als hij Irène Mfutu leert kennen. Zij kwam 23 jaar geleden door bijzondere omstandigheden van Kinshasa-Congo naar Nederland. Zelf is Irène afkomstig uit een redelijk bemiddeld gezin en wordt ze tijdens herhaalbezoeken aan haar geboorteland getroffen door de kansrijke jeugd zonder steun of stuur. 

“In mijn jeugdjaren kwam er een chauffeur voor de deur om ons naar school te brengen. Het ware gezicht van een land dat wordt geteisterd door een burgeroorlog, blijft dan voor mij verborgen. 

Dat openbaart zich pas tijdens latere bezoeken. Ik word geraakt door de behoeftige omstandigheden waarin kinderen zonder ouders verkeren. Thuis in Nederland ben ik er over gaan piekeren en heb vervolgens kleren gestuurd. 

In een later stadium heb ik grond gekocht en onderdak voor ze gevonden. Een advocaat gezocht om het juridisch in te bedden. Een klein huis laten bouwen in het dorp Mbio en vrouwen ingeschakeld die op de kinderen toezien. Dat weeshuis telt inmiddels zes kinderen.”

Irène, werkzaam in de zorg, moet veel extra uren maken om nagenoeg 600 euro maandelijks bij elkaar te krijgen teneinde het weeshuis draaiende te houden.

 Dat is het moment dat de vriendengroep inspringt. Op een weekend in Terschelling stelt voorzitter Henk Stouwdam – de groep heeft nu eenmaal formeel een dagelijks bestuur nodig - de vraag wie er mee wil werken om de situatie voor Irène dragelijker te maken. Alle handen gaan er voor in de lucht. Irène wordt zelf als elfde lid aan de groep toegevoegd.

Zij is ontroerd door een eerste gebaar. “Ik kreeg een ballon met kaarten die ik moest doorprikken. Er vielen veel bankbiljetten uit. Met dat geld kon ik uniformen voor de kinderen kopen. Ze gaan daar geüniformeerd maar school.”

Wat volgt is het realiseren van een stichting en instelling van een bankrekening om de hulpverlening te legaliseren. Henk: “Dat viel vies tegen. Geen bank wilde er aanvankelijk meewerken, bevreesd om verwikkeld te raken in witwassen van al dan niet criminele organisaties. We zijn uiteindelijk bij de Rabobank geslaagd, wel pas nadat die ons met z’n allen flink door de mangel had gehaald. 

De stichting kwam er. Ze heeft een ANBI status zodat bijdragen aftrekbaar zijn voor de belasting. We organiseren links en rechts van alles en nog wat om geld binnen te hengelen. We hebben via sponsoring zonnepanelen op het dak van het weeshuis te plaatsen. Willen een (t)huis bieden aan maximaal tien kinderen en daardoor het huis uitbreiden. Er zit nu vanuit Nederland een goede structuur onder. Kinderen krijgen zorg en educatie in een veilige omgeving, afgestemd op de individuele mogelijkheden.

 Na de basisschool kunnen ze zich verder ontwikkelen. Voor dat alles is veel geld nodig. We hebben de eerste donateurs binnen en benaderen daarnaast goede doelen stichtingen om ons te ondersteunen. Een van onze wensen is om het weeshuis te omheinen.”

De vriendengroep bestaat uit mensen met uiteenlopende expertises. Wie wil steunen kan dat doen via NL 10 RABO 0348 7566 82. Info: 06 12 64 80 89. 

Op de zwart-wit foto van destijds, staand van links naar rechts: Alex Achter de Molen, Annelies Achter de Molen, Corrie Luyke, Joke van den Akker, Marijke Stouwdam en Gerrit Doorneweerd.

Onderste rij, van links naar rechts: Frank van den Akker, Max Luyke, Bertus Kolkman en Henk Stouwdam.