Gait van de Renderklippen: Stofwolken

D’r geet gein dag veurbie of ie heb stof töt naodenken. In disse tied van ’t jaor is dat de stof zelf. Deur de dreugte mu-j as automobilist met de snelheid van een kruwagen aover zandpaden umme te veurkomen dat fietsers en wandelaars zich zit te verbieten in ’t zand.

Gemeenten zet grote borden neer die-j zelfs as slechtziende niet kunt missen. Mar dat ’t toch vake mis geet hef niks met slecht zien te maken. ’t Geet umme slechte wille, umme een manko an begrip veur de mede weggebruker. Merie en ik heb al een keer of wat nao aosem zitten happen as d’r weer ene met een rot vaart op ons of kwam. Ik kan oe vertellen da-j met de Sahara in de kèèl niet lekker in ’t zadel zit.
Gelukkig holt de meeste sjaffeurs wel rèkening met de umstandigheden en doet ze d’r kalm mee heer. Dan schudt mien een vàssien van vrogger in de gedachten. “Vrogger ging alles effen kalm en bedaard, nog veur de fiets alles te paard.” Dat is veurbie: ’t mut sneller ummne de productie te halen.
’t Afgelopen weekend mos ik van Merie effies op ’t darp een paar achterstallioge bosschappen halen. Dan gao ik binnendeur, want een ende trampen met dat heite weer is niks veur mien. De veurraod suker en botter op peil en Gaitman met een natte rugge, nee, dat geet niet gebeuren. Wie heb ’t allemaole op ’t zelfde moment zes uur. Nou ja, niet a-j in Australië of Nieuw Zeeland woont vanzelf, mar dat laot ik buten beschouwing.
’t Was nog an de vrogge kante disse zaoterdagmâârn. Weinig volk op straote. Mar dat veranderen. Achter mien rug heuren ik gebrom en ik hoeven niet lange te wachten umme d’r achter te komen wat d’r an de knikker was. Een auto halen mien in en niet zo zachies ok. Ik ginge verleuren in ene grote stofwolk. Mar ’t worden nog slimmer. Van de andere kante een vrachwagen die ’t gas d’r op hiel.
Ik zagge gien klap meer, mar heuren die wel. Ze raken mekare en niet zo zunig ok. As of d’r nog gien stof genog was vlaogen ze de wagen uut en gingen tegen mekare te keer. Ik spieien ’t meeste zand uut de sloeke, pakken de fietse en ree-j langs de kemphanen heer. Ik kon ’t niet laoten. “Kalm an jongens, ’t is opelös.” Ik krege ze beide op mien of. “Wat bedoelt u? Nou? “ “De stofwolk”zei ik en fietsen met een grijns op ’t gezichte op de Renderklippen an. Volges mien staot die twee mekaar noe nog an te kieken.
De tekjst bie zandwègen kan iet of wat  an evuld worden. “Veurzichtig met stof. Behalve veur botsauto’s.” In alle dreugte heb die beide sjaffeurs de buuie al zien hangen.

Groetenisse van Gait.