Dorpsdichter Ton van Leijen valt in de prijzen

Onderstaand gedicht werd op de landelijke dag van stads- en dorpsdichters uit Nederland en Vlaanderen door de jury geselecteerd uit een 60-tal inzendingen. Er waren drie prijswinnaars: dorpsdichter Ton van Leijen uit de gemeente Oldebroek ontving de tweede prijs. Het thema was: laat je inspireren door het lied van Jacques Brel over zijn vlakke Vlaanderland. Aan de landelijke dag van stads- en dorpsdichters doen veel soorten dichters mee: stads- en dorps-, streek-, provincie-, campus-, eiland-, dijk- en clubdichters.     

Op de vlakte

Geef me één zo’n dag
van vrije uitloop, dorp en straten
achterlatend. Een waterige zon die bleu
opkomt, vlak veld dat uitnodigend wacht,
trillende verten als decor voor scherende
zwaluwen. Ik wentel me in zomerdromen.

Zo’n dag waarop de koperzon hemel
en aarde onbarmhartig in vuur en vlam zet,
zelfs de wind zich erbij neerlegt. Alles zingt,
boort elke oppervlakkigheid de grond in. Klein
zoek ik de schaduw op, zijg en zwijg,
sprakeloos, niet woordeloos.        

                  
Zo’n dag waarop de zon als sluitstuk
zwaar, groot, met imponerend afscheid,
zijn greep op het halfrond verliest,
aanstalten maakt te verzinken.
Ik raap mijn gedachten bij elkaar
en neem de vlakte mee naar huis.

Ton van Leijen