Dorpsdichter: Program van eisen

Er gaat veel mis, wij ruiken onraad,
eisen dus actie tegen misdaad,
onrecht, maar geen zwart-wit beleid,
daarvoor zijn wij te nuchter; wel eisen
we de nacht op en evengoed de dag,
want ook daar gaat veel fout

ook eisen wij dat opvoeders
hun kinderen niet grootbrengen
uit zelfexpressie, maar met veel
deugden, zodat wij allemaal
kunnen genieten van die
opkomende sociale aanwinst

daarbij eisen we ook dat een man
een vrouw niet ziet als iets om
op los te gaan, maar als iemand
die het leven een onmisbare kleur
geeft, dus nooit kan ontbreken
in een wereld van respect en recht

bij al wat scheef gaat is het zaak
flink door te eisen; dat eisen we
van de ander, de buur, de overheid;
ja er valt veel te eisen, maar al gauw
confronteert het ons ermee dat ook
van onszelf veel wordt geëist

en dan ontstaat zomaar verlegenheid;
zodra we hoge eisen stellen aan onszelf
worden die eisen al gauw zachter,
lager, realistischer, verstandiger, en kan
zelfs ons geweten een nieuwe rol spelen
naar onszelf, en wie weet naar de ander

Ton van Leijen