André Klompmaker: Assebas

Assebas, waarschijnlijk zegt deze naam u niets. Het is een bijnaam waarvan ik niet eens weet hoe die is ontstaan en ik weet ook niet eens of die wel door anderen gebruikt is. Maar bij ons thuis noemden we haar Assebas. We bedoelden dan Anneke van Asselt.

Anneke is helaas enkele weken geleden overleden. Anneke was een buurmeid uit mijn jeugd. Ze woonde aan de Hulweg naast de ijsbaan en ik woonde op de hoek Zwarteweg/Hulweg aan de andere kant van de ijsbaan. Zodra er dan ook ijs lag waren we daar te vinden. `s Middags uit school totdat `s avonds de lampen uit gingen. Als er geen ijs lag dan waren we aan het voetballen achter de school in Kamperveen. Anneke, ze was iets ouder dan ik, was een type van: niet zeuren en doorgaan. Van buiten straalde ze en het leek dat ze onbezorgd door het leven ging. Ook met voetballen deed ze niets onder voor de jongens en een ieder had haar graag in het team door haar tomeloze inzet.
Ondanks het voetballen was schaatsen onze gezamenlijk passie. Anneke was een goede schaatser. Op het ijs imiteerden we de grote helden van die dagen. Zij was altijd Beth Heiden, de jongere zus van Eric Heiden. Beth werd in 1979 wereldkampioen in Den Haag. Als Anneke Beth was dan was ik natuurlijk Eric Heiden. Soms was ik Kees Verkerk, Ard Schenk, Hans van Helden of Piet Kleine. Prachtig dat ik later samen met Piet heb gereden in de marathons. Maar Anneke was altijd Beth Heiden.

Volgens mij waren er soms ook wel meer bij: Jacob Schut, Herre de Groot, Coenraad Beijeman. Allemaal woonden we rondom ijsbaan de Flesse. Als we marathon deden, waren we natuurlijk Dolle Dries en Henri Ruitenberg of anderen. Anneke niet, was ook dan Beth Heiden, want die kon alles volgens haar. Ook Heidi Top deed op een gegeven moment mee en Anneke en Heidi werden lid van Schaatsclub Wezep. Ze gingen elke week trainen in Deventer. Oh, ik wilde dat ook zo graag, maar ik wilde zoveel en pa en ma zagen dat denk ik niet helemaal zitten. Anneke en Heidi hadden dan op de ijsbaan zo`n mooie outfit aan van de schaatsclub met een echte ritsbroek die je uit kon doen vlak voor de start als je de schaatsen al aan had.
Helemaal jaloers werd ik toen Anneke en Heidi op van die mooie Viking schaatsen gingen rijden. Als we dan samen reden gingen zij voorop met een mooie techniek en ik krabbelde er achteraan op mijn houtjes. Misschien was Assebas, onbedoeld, zo wel een van mijn motivators.