WHC houdt zes keer op rij de nul

Ook Olde Veste slaagt er niet in om tegen WHC te scoren en dat betekent de zesde keer op rij geen doelpunt tegen, Er staat tegenover dat de Wezepers ook geen kans zien om het net te vinden. De blanke eindstand is het resultaat van een wedstrijd waarin beide ploegen het accent leggen op niet verliezen.

Dick van der Veen

Daarin slagen ze uiteindelijk, maar doordat de ploegen in de stand onder hen driftig punten verzamelen schieten ze er beide ook niets mee op. Normaliter heb je aan 38 punten genoeg om je te handhaven, maar in deze vierde divisie, waarin iedereen van iedereen kan winnen, moet je er aan de streep wellicht 40 hebben om de zucht van verlichting te kunnen laten ontsnappen. Dat betekent voor WHC nog drie punten uit de komende drie wedstrijden moet scoren.

Een groot compliment gaat uit naar de defensie die ondanks het wegvallen van diverse sterkhouders erin slaagt om de vuurlinie van de opponenten lam te leggen en dat waren in de afgelopen weken niet de minste. Een pluim dit keer voor derde keeper Mark de Groot die door schorsing en  blessure van de mensen voor hem onder de lat mag staan. “Mooi om dat mee te maken. Nee, zenuwachtig was ik niet echt. De jongens gaven me veel vertrouwen.” Trainer Stephan Rahantoknam geeft hem een terechte schouderklop. Dennis Calkhoven moet centraal achterin het gemis van Jasper Bremmer opvangen en ook dat gaat hem goed af.

Over de wedstrijd is weinig goeds te vertellen. Weinig doelrijpe kansen met na een licht overwicht van de gasten een gelijkwaardige krachtmeting. In de tweede helft slechts één grote mogelijkheid voor aanvoerder Jurian van den Brink, die vrij voor doelman Rick Loek zijn inzet gekeerd ziet. Met zijn enorme inzet deze middag wordt het hem graag vergeven. In de slotfase scheert de bal nog een paar keer gevaarlijk het Wezeper strafschopgebied binnen. Ook hier geen resultaat. Een bloedeloze 0-0 met een lach en een traan.

Koploper SVZW verliest van het nagenoeg gedegradeerde PKC’83. Dit soort uitslagen slingert zich wekelijks door de competitie. Komend wekend geen voetbal; de week daarna gaat WHC op bezoek bij NEO. 

Van den Brink: “In de laatste thuiswedstrijd tegen Hoogland staat de spanning er vol op. Die moeten we winnen om ons veilig te spelen. We hebben dan nog de uitwedstrijd tegen Heino achter de hand. Vast staat dat we een aantal spelers niet meer in kunnen zetten. Denk aan Sylvain Vierhuizen en Nico Veldman.” Hij noemt ook laatste man Jasper Bremmer, maar op weg naar de uitgang laat hij ons weten dat ie als het nodig is de laatste duels toch wil spelen. “Herstel is niet mogelijk, maar ik heb zoveel met deze club op dat ik de pijn dan maar moet verdragen.”

En dat is de mentaliteit die dit seizoen WHC in leven houdt. Sterkte teamgeest die het gebrek aan scorend vermogen keer op keer weet te compenseren. Een insteek zoals die tegen Olde Veste kan voor het publiek minder aantrekkelijk zijn; het is en blijkt wel effectief.

Over 14 dagen is keeper Finn Jordans er weer bij. Daar zit ook niet de het grootste probleem met een derde keeper die sterk in zijn schoenen staat.