OWIOS en ’t Harde in evenwicht

Als OWIOS dit seizoen geen promotie afdwingt dan zal het nog vaak terugdenken aan de beide wedstrijden tegen ’t Harde. Daarin liet het in totaal vijf punten liggen. Na de onverdiende nederlaag uit volgde een remise (1-1) thuis en dat is een uitslag waar beide mee kunnen leven, maar waar geen van de twee ook wat mee opschiet: OWIOS in de strijd om de titel en ’t Harde in het gerecht om uit de bedreigde hoek te ontsnappen.

Dick van der Veen

We kunnen ons voorstellen dat de teleurstelling bij ’t Harde iets groter was. Dat heeft alles te maken met het eerste half uur waarin  de ploeg vier honderd procent kansen kreeg en er slechts één van benutte. Die kwam van Jelle Jongetjes. Hij kopte uit één van de vele corners feilloos binnen.  OWIOS liet zich aftroeven door de inzet van de bezoekers en slaagde er pas in het laatste kwartier voor rust in om druk te zetten. De eerste de beste kans werd door Cornell Balk verzilverd. Kort daarna een tweede domper voor ’t Harde dat aanvoerder en spits Luuk Struik zag uitvallen met een ernstige blessure. Een scheurtje in de hamstrings houdt hem mogelijk voor de rest van het seizoen aan de zijlijn. 

Bram van de Worp nam de taak van hem over. De architect die zag dat de uitvoerders de opbouw verknoeiden. Hij zag dat OWIOS in de tweede omloop moeite had om druk te zetten. In de slotfase overheerste de wil om niet te verliezen in plaats van een felle jacht op de overwinning.

Bram van de Worp: “Zij hadden in de tweede helft een veldoverwicht, maar creëerden nauwelijks kansen. Zelf kwamen we ook weinig in de zestien en dan moet je met een gelijkspel tevreden zijn. We hebben in de eerste helft van de competitie teveel punten laten liggen. Nu boeken we verdienstelijke scores tegen de bovenste ploegen, maar onderin halen onze tegenstanders ook onverwachte resultaten. Het is zaak dat we in de resterende duels op 33 punten komen om de nacompetitie te ontlopen.” De terugkeert op het oude nest na het uitstapje naar Nunspeet bevalt hem uitstekend. 

Mike van ’t Oever is de captain van OWIOS, nadat beide beoogde aanvoerders met kruisbandblessures langdurig zijn uitgeschakeld.

“Wij begonnen te slap en kunnen het spel niet maken. Ik kan wel zeggen dat we zes basisspelers missen en met een totaal gewijzigde achterhoede spelen, het is geen excuus voor slappe hap. Allemaal prachtig als kenners constateren dat we voetballend tot de absolute top behoren in deze derde klasse N, maar je koopt er niets voor. Als je me vraagt wie voor ons de grootste bedreiging vormt dan zeg ik dat we het zelf zijn. Ik waag me echt niet aan een voorspelling.” 

Twee ploegen die elkaar liggen. De zes gele kaarten, vier voor ’t Harde en twee voor OWIOS, waren geen gevolg van gemene overtredingen. Vaak konden ze elkaar wederzijds een dienst bewijzen, maar dat is een lastige als je de degens kruist. 

Wie deze middag wel gemakkelijk het net vonden waren enkele supporters. Die gooiden het op de grasmat waardoor het duel al na enkele minuten moest worden gestopt. En vervolgens kropen twee teams beurtelings door de mazen van het figuurlijke net.