Foutenfestival nekt ’t Harde tegen Epe

Net als een week eerder tegen VIOS Vaassen gaat ’t Harde op eigen grond met 1-4 kopje onder tegen Epe. En weer werd het de dupe van grove individuele fouten. “En van een te aanvallende speelstijl met grote risico’s”, bromt men na afloop in de bestuurskamer.

Dick van der Veen

Het moet gezegd: met VIOS en Epe krijgt groen en wit aan het begin van de competitie twee tegenstanders voorgeschoteld die tot de favorieten voor de titel mogen worden gerekend. Het neemt niet weg dat er deze week ernstig nagedacht moet worden over het vervolg.

Inde eerste helft krijgt Epe met veel jonge talenten de beste kansen. Toch is het ’t Harde dat de leiding neemt als Bram van de Worp een prima voorzet van rechts met een striemende kopbal afrondt. 

Als gevolg van een verkeerd uitgepakte assist krijgt Justin van Gelder vrije doortocht en maakt Thijs van de Ridder tot een kansloos slachtoffer: 1-1.

Nog geen dertig seconden na de hervatting komt Epe op voorsprong wanneer het opnieuw achterin fout gaat en Luke Berkhoff een knappe goal laat aantekenen. 

Drive genoeg bij de thuisclub die een alles of niets offensief ontketent en Epe zwaar onder druk zet, zonder  dat het tot uitgespeelde kansen leidt. Als Epe opnieuw een cadeautje krijgt door een desastreuze fout achterin is het Van Gelder die met een kopie van zijn eerste zijn formatie in pole position zet. Wiljan Pluim. Wat is hij nog van grote waarde met zijn 36 jaar, laat even later de vierde aantekenen en dat vinden de bezoekers wel genoeg. Het geploeter aan de kant van ’t Harde levert niets op omdat de wil niet wordt gevoed door inzichtelijkheid. 

Tijd voor een nababbel met Bram van de Worp, die na vijf jaar Nunspeet terugkeerde op het oude nest. Dit vooral omdat hij in verband met de komst van een kleine wat dichter bij huis wil zijn te midden van zijn vrienden. Hij was vaak geblesseerd maar in de tijd dat hij er speelde bleek hij een verrijking voor de basis. Ze hadden hem er graag nog een tijdje willen houden. Met stip de man met het beste overzicht. Hij is mild voor zijn team. “We voetballen lange tijd goed mee, totdat we weer opzichtig de fout ingaan. We zullen ons moeten focussen op het voorkomen van deze fouten en negentig minuten lang scherp blijven. De groep heeft voldoende potentie om niet in de gevarenzone te belanden.” Of met dit aanvallende concept de juiste strategie wordt gekozen? “Hij waagt zich niet aan een uitspraak, geeft aan dat naarmate wedstrijden vorderen teveel de lange bal wordt gespeeld en het voetbal, zoals Epe dat uitvoert, wordt vergeten. “

Trainer René van ‘t Goor is uiteraard teleurgesteld en naar eigen zeggen cynisch in zijn oordeel zo kort na afloop. “We komen afspraken niet na, kinderlijke fouten nekken ons. Ik kan wel vijf spelers wisselen, maar daar voorkom je zoiets niet mee.

Ik moet maar moed putten uit de grote delen van de duels waarin we gelijkwaardig zijn. Ik ben even niet in de stemming om ze de hand boven het hoofd te houden.”

Dat nu de weken aanbreken om tegen wat minder sterke opponenten punten te oogsten is voor even niet aan hem besteed.