VSCO’61 laat Oene ontsnappen: 2-2

Als VSCO’61 in de slotfase bij een 2-2 stand met tien man komt te staan na een zeer twijfelachtige rode kaart voor Milan Eibrink, zet het meer druk dan met de elf voor die tijd. De klompenbrigade, zoals de koosnaam is van de bezoekers, wankelt, maar blijft met enig fortuin overeind en dus moet de thuisclub het doen met één punt bij de competitiestart.

Dick van der Veen

Op zich best een positief resultaat, want deze middag zijn vier kanaries uitgevlogen in verband met schorsing, blessure of een weekend weg. Dat is in de beginfase flink wennen. Oene maakt er gebruik van, laat in de eerste minuut al een dot van een kans liggen, maar slaat net voor de drinkpauze toch toe als Kevin Scholten fraai afrondt. Tekenend voor het VSCO van dit moment is dat het er dan een schepje bovenop doet en nog in dezelfde minuut langszij komt door een fraaie treffer van Dominique van de Grift. De ploeg gaat zelfs met een voorsprong de kleedkamer in wanneer aanvoerder Jan van ’t Oever kiezelhard van 11 meter inschiet.

Het Oener vuur na rust is al snel gedoofd. Van het Oever: “We krijgen drie, vier grote mogelijkheden, creëren veel maar moeten meer volwassen en koelbloediger zijn in het afwerken. Na de goede prestaties op het Berend Elzerman toernooi hebben we in de bekerwedstrijden regelmatig een voorsprong prijsgegeven.”

En precies dat overkomt het team ook tijdens de ouverture van de competitie. Bij één van de Oener counters is het Jim Schaap die zich onderscheidt door de gelijkmaker in de touwen te jagen. 

In het stief kwartier met een mannetje minder is het juist Oene dat niet meer onder de druk uitkomt. Van het Oever: “Je kunt ervoor kiezen om het puntje te koesteren en voor een verdedigende strategie te kiezen met het risico dat je er eentje om de oren krijgt. 

Wij hebben de tegenstander tegen de muur gezet. Ja, als je dan een paar vette kansen laat liggen moet je niet mopperen over de rode kaart. Je had de wedstrijd daarvoor al lang op slot kunnen gooien. Daarin moeten we nog wat stappen maken.””

Dat rood was inderdaad volgens vriend en vijand een foutieve beslissing. Eibrink hielp zijn tegenstander, die een hamstringblessure opliep in een duel, overeind. De uitgestoken arm werd door arbiter Jan Marsman uitgelegd als het naar beneden duwen van de speler. Hij heeft dat van grote afstand niet kunnen waarnemen, kon het conditioneel niet goed aan, maar dat had geen (grote) invloed op het eindresultaat.

Het laatste woord is voor de aanvoerder van VSCO’61. “Je hebt gelijk als je vaststelt dat we veel energie in de strijd gooien. De laatste jaren vochten we steeds tegen degradatie. Bij tegenslagen gingen de kopjes hangen. Nu blijven we er voor gaan. Alleen moeten we afleren om ons tevreden te stellen met een gelijkspel. Daarvan lieten we er vorig jaar elf noteren met degradatie als gevolg. 

Wanneer we ons blijven ontwikkelen kunnen we voor een plek bij de bovenste drie gaan en dan komt het plezier in het voetballen helemaal terug.” Zelf kreeg hij op het eind last van kramp. Een biertje zou er dus goed ingaan. “Niet teveel, want dan schiet het er weer in”, zegt hij om met een lachend gezicht onder de douche te stappen.