Diskjockey Rick van Velthuysen over lokale politiek en Veluwe

ELBURG Sinds Rick van Velthuysen zich mengt in de lokale democratie krijgt verveling geen kans meer om toe te slaan. Met vliegende vaandels en slaande trom is hij de politieke arena binnen gestormd. Met zijn directe benadering en een stevige scheut haantjesgedrag ontmoet hij gefronste wenkbrauwen.

Sommigen zien in hem ‘een botte boer met westerse arrogantie’, zegt Rick van Velthuysen. ,,Ik kom uit het Hilversumse waar geen aandacht is voor elkaar. En dan ineens die Veluwse truttigheid. Nou, die ben ik al gauw gaan omarmen. Achter het ‘Waor bin ie d’r ene van?’ steekt zoveel moois. Het pure, terug naar de mens. Noem het ontdooien. Ik ben gaan hechten aan de mooie natuur hier en aan het historisch erfgoed.”

Wat blijft is de aversie tegen het vastgeroeste in de lokale politiek.

,,Wanneer ik over het bestuurlijke laagje heen blaas komt er een hoop stof af. Sommige mensen krijgen een preferente behandeling. Het is ingeslepen, mensen zijn zo opgevoed en je kunt het ze dus ook niet kwalijk nemen. Eenzijdig aanspreken van de ratio, te weinig aandacht voor het gevoel. Het is natuurlijk volkomen onzin als mensen beweren dat ik Elburg kapot wil maken. Wat ik wil is het stof eraf blazen, er met de poetsdoek overheen gaan en zo glans geven.”

Even een stap terug. Hoe ben je in de politiek verzeild geraakt?

,,Ik kom uit een liberaal nest. Ben op jonge leeftijd aangestoken door de assertiviteit van Hans Wiegel. Het verwijt richting CDA en PvdA was toen dat daar regenteske neigingen heersten. Echter, de VVD van nu gedraagt zich ook op die manier. Ik sta voor het liberale goed uit de jaren negentig. Ik heb een sterke band met mijn ouders, die nu in Spanje wonen. Kan het niet goed verkroppen dat ze hulpbehoevend worden. Wil hun voorbeeldgevende vitaliteit overeind houden. Maar als ik realistisch ben zal ik straks hetzelfde van mijn kinderen horen.

,,Op enig moment speelde in ‘t Harde de aanleg van een rondweg. In eerste instantie had ik er niets mee, totdat ik in aanraking kwam met aardige inwoners die de weg om het dorp heen niet zagen zitten. Enerzijds degenen die hun huis in waarde zagen verminderen en anderzijds ondernemers die vreesden dat hun omzet ging kelderen.

,,Ik ben aangestoken door die problematiek, heb me er sterk voor gemaakt de weg de weg te laten, zeker nadat een wethouder me liet weten dat de route door de bossen heen er al lag en het weinig zin had me daar druk om te maken. Nou, dat moeten ze tegen deze man nooit zeggen. We hebben de mouwen opgestroopt en de strijd gewonnen.”

Vervolgens klopte de VVD aan het venster. ,,Samen met Marga Schoots heb ik de partij fris elan kunnen geven. We voelen ons nog na haar vertrek naar Provinciale Staten, broer en zus. Zijn het lang niet in alles eens, maar vinden elkaar op argumenten. We haalden drie zetels, maar uiteindelijk kwamen we een luttel aantal stemmen tekort.

We hebben geen hertelling aangevraagd, want dan heet het al gauw dat je een slechte verliezer bent.”

Een breuk met de VVD en verder als Liberaal Elburg Verbond (LEV)

,,Dat verhaal is bekend. Problemen bij het samenstellen van de lijst. Er lopen nog teveel mensen rond die er zogezegd niet doorheen kunnen komen, bij me aankloppen en waarvoor ik me wil inzetten. Jenny van de Weg van de ChristenUnie gaf me bij haar vertrek aan dat dankzij mijn optreden men in Elburg nu naam en rugnummer durft te noemen. Halbe Zijlstra polste me voor een functie bij een hogere bestuurslaag. Op zich best iets wat streelt, maar dat heeft mijn ambitie niet. Ik heb mijn werk bij NPO Radio 2 en als het allemaal te heftig begint te worden laat mijn vrouw zich horen.”

Je bent in gesprek geweest met Samen Vooruit. Dat is op niets uitgelopen.

,,Ik vind het een goed initiatief, maar denk dat het niet de manier is. Straks moet iemand namens de drie richtingen het woord voeren. Het betekent dat de rest monddood is. Dat er vanuit de oppositie minder tegengas wordt gegeven, want er klinkt maar één keer het andere geluid. Dat ervaar ik als een verschraling, want hoe vaker dat klinkt, hoe meer het blijft hangen.

,,Je hebt elkaar wel nodig. Dan denk ik aan de mogelijkheid om een convenant te sluiten voor openstelling van winkels op zondag tussen 12.00 en 16.00 uur. Dan verstoor je de kerkgang niet; belemmer je niemand in zijn beleving. Ik vind die hardvochtigheid verdrietig. Kan er emotioneel van worden. Straks zal Den Haag het regelen en gaat zogezegd de hele zondag er aan. Ik vind dit een grote gemiste kans.”

Is er door jouw toedoen wat veranderd in de afgelopen periode?

,,Ik denk van wel. Meer openheid die wij als LEV zo voorstaan. Ik noemde het al: je moet in de politiek naast het verstand ook je gevoel laten spreken. Het mag zo zijn dat ik soms te snel ben, maar mensen weten wat ze aan je hebben. Ik heb het niet op politiek met de rem er op. Vrouwen hebben meer met empathie. Ze komen naar me toe. Durven zich open te stellen. Ik heb met nagenoeg allemaal in de raad goede gesprekken.”

Wanneer is het mooi geweest?

,,Ik stap straks met een tevreden gevoel uit de gemeentepolitiek wanneer de collega’s in de raad voldoende assertief zijn om datgene wat ze willen, waarvoor ze staan, over de bühne durven te brengen en daarin persisteren. We wonen in een calvinistische omgeving. Niets mis mee. Ik heb geen hekel aan pragmatiek, maar dat mag niet het enige element zijn.”

Dick van der Veen