<p>Jan en Dickie staan voor de laatste keer achter de bar van het buurthuis.</p>

Jan en Dickie staan voor de laatste keer achter de bar van het buurthuis.

(Foto: Dick van der Veen)

Jan en Dickie tappen laatste biertje

  Nieuwsflits

Na 43 jaar nemen Jan en Dickie Vlieger morgen, woensdag 21 juli, afscheid als beheerders van het buurthuis. Een periode waarin veel veranderde. Van 50 bruiloften en verjaardagpartijtjes per jaar naar nog sporadisch een feestje. Conno Buis en Jentine Bakker nemen op 1 augustus het roer over.

OOSTENDORP - Als je iets over Oostendorp wilt weten dan moet je contact opnemen met Jan en Dickie Vlieger. Het dorp heeft voor hen geen geheimen. In de afgelopen 43 jaar kregen ze een schat aan (vertrouwelijke) informatie toegespeeld. Veel ervan bleef tussen de oren. Hun integriteit werd door de dorpsgemeenschap op hoge prijs gesteld. Dat zal morgen (woensdag) blijken tijdens de afscheidsreceptie. 

Het is puur genot om met Jan, die jaren uitvoerder was in de bouw, de lange periode door te nemen. “Het scheelde niet veel of ik was hier naast in de horeca terecht gekomen. Dat zag Dickie niet zitten. Ze had haar werkzaamheden bij Nestlé die goed te combineren waren met het beheer van het buurthuis. Aanvankelijk assisteerden we Mies van der Heide en na verloop van tijd namen we het van haar over.”

De beginjaren waren hectisch. “Het buurthuis staat er 90 jaar, maar in een veel kleinere vorm dan het huidige. Er vonden forse uitbreidingen plaat. Ik zie nog de situatie met de schietavonden voor me. Je moest handmatig de kaarten met de resultaten in beeld brengen. Dat was levensgevaarlijk, want als je niet goed uitkeek werd je onder vuur genomen. 

‘’We hebben veel werkzaamheden in eigen beheer gedaan. Ik turfde en kwam aan een totaal van 102 medewerkers. De oplevering was onvergetelijk. Via een neef kwamen twee professionele tappers van Heineken over. Nu, de pet ging tegen het plafond, hoor.”

Het dorpshuis is afgestemd op het verenigingsleven, geeft voorzitter Hans Veldhuizen aan. Hij is twee jaar als zodanig in functie en maakt met het negenkoppige bestuur gretig gebruik van de kennis die de Vliegers in huis hebben. Een van hun twee zonen is ook al 36 jaar bij het buurthuis betrokken. Hij is onmisbaar in de keuken en inmiddels toegetreden tot het bestuur. Via hem blijft de familie nog nauw bij de buurtvereniging betrokken. Overigens heeft Jan al lange gesprekken met de opvolgers gevoerd, die altijd op hem kunnen rekenen als ze ergens mee zitten. 

“We hebben nog negen bestuursleden. Dat was vooral nodig bij de bingo. Daar moesten volgens een rooster drie bestuursleden bij aanwezig zijn. Voor bingo is al enkele jaren geen belangstelling meer. We hebben vorige week tijdens de ledenvergadering een voorstel in de week gelegd om naar vijf bestuursleden terug te gaan. Nog steeds zijn we de hele week door met vergaderingen en bijeenkomsten bezet. Meer gebruik overdag met vergaderingen van het bedrijfsleven in combinatie met lunches.” Jan vult de voorzitter aan: “Zolang ons verenigingsleven er maar geen last van heeft.”

Rots

Hij staat als een rots in de gemeenschap. Is vanaf de oprichting lid van VSCO61, leider van het derde elftal. Lid van de schietvereniging waarbij hij voortaan aan de andere kant van de bar kan blijven zitten. Dickie stapt binnen. Ze denkt dat het best lastig zal zijn om alle mensen om haar heen te missen, maar kan volgens Jan ook heel goed alleen zijn.

Nadat alle feitelijkheden over de tafel zijn gerold komen de anekdotes. 

Jan: ‘’We hadden een vaste band uit Wezep. Als alles was opgeruimd trokken we ons terug in de keuken. Er werd balkenbrij gebakken. Het ging door tot vroeg in de ochtend. Jaarlijks hadden we een uitgaansdag met bestuur en personeel. In Tiroler kleding in polonaise door een restaurant, als cowboys door de trein met ons knappertjespistool op de heup schietend door de coupés, gevuld met Feijenoorders die terugkwamen van een wedstrijd in Groningen. De machinist had het zweet op zijn voorhoofd toen we uitstapten. Hij toeterde na om zijn vreugde over de ontsnapping tot uitdrukking te brengen.’’

Dat uitje wordt in verband met de hoge kosten een steeds moeilijker verhaal. ‘’Toen we 25 jaar het beheer deden kregen we een vlucht boven Oostendorp aangeboden. Man, wat een verhaal. Iedereen stond te zwaaien bij het buurthuis toen we er over vlogen. Ook kwamen we over paleis Het Lo. Het mankeerde er nog maar aan dat de Koninklijke familie ook op het bordes stond.” 

Mede dankzij de inzet van de familie Vlieger is in de mooie jaren een buffer gevormd waarmee de vereniging nu verder kan.

(Tekst: Dick van der Veen)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden