<p>Medewerkers van het Museum Elburg genieten zelf ook van de tentoonstellingen.</p>

Medewerkers van het Museum Elburg genieten zelf ook van de tentoonstellingen.

(Foto: Dick van der Veen)

‘Eerder naar ‘n prostituee dan naar museum. Bizar’

  Nieuwsflits

Museum Elburg is weer open. De ambities barsten los. Niet dat de coronaperiode er één was van stilstand. Integendeel, maar de dadendrang werd flink ingesnoerd door onmogelijkheden. Bijvoorbeeld in het houden van tentoonstellingen.

ELBURG - Anne-Marie van Hout, die haar elfde jaar als directeur is ingegaan, wil eerst nog wel even wat kwijt over het op slot doen van musea voor een zo lange periode. “In vergelijking met de gemiddelde winkel hebben we hier een zee van ruimte. Je kunt bij ons mensen gemakkelijk spreiden en op afstand houden. De Museumvereniging is strenger dan moet. Onze koepelorganisatie was regelmatig in gesprek met het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Dat heeft niet veel opgeleverd. Toch zijn we de laatste die weer open mogen. Ik heb me zonder morren aan de maatregelen geconformeerd. Toen je op enig moment weer eerder naar een prostituee mocht dan naar een museum heb ik me wel even afgevraagd in welke wereld we eigenlijk leven. Te bizar voor woorden.”

Als dat er uit is geeft Anne-Marie aan hoe het er in de afgelopen anderhalf jaar aan toe ging. “We hebben voor een groot deel thuis gewerkt. Het is zo vreemd om bezig te zijn met publiekszaken zonder dat je publiek ziet. We hebben dingen gedaan waar je normaal niet aan toe komt. Maar plannen… Dat was onmogelijk. De wijzigingen voltrokken zich in hoog tempo. Iets uit de hoge hoed en daar ging ie weer. We hadden inmiddels drie tentoonstellingen verder moeten zijn. Op vrijdagen iets wat je nauwelijks een opening mocht noemen, te zien op zaterdag en op dinsdag de deur al weer dicht. Zuur voor de kunstenaar en voor ons. Je maakt kosten in de sfeer van promotie, transport en verzekeringen waar geen inkomsten tegenover staan. De eerste helft van het nieuwe jaar waren we helemaal dicht. En steeds de prangende vraag wanneer je weer open mocht. Het ligt gelukkig niet in mijn aard om moedeloos te worden.”

Hoe kom je financieel door zo’n moeilijke periode? “We hebben een kei van een boekhouder die verstand heeft van alle regelingen die de overheid heeft. Alles waar we kans op maakten hebben we binnen gesleept. Het vet is er nu af, maar de bodem van de kist is niet in zicht. We hebben het personeel door kunnen betalen.”

Anne-Marie heeft zes collega’s die samen voor 3,1 fte op de loonlijst staan. Met inbegrip van de VVV-taken die ze verrichten. Ze worden geschraagd door bijna 80 vrijwilligers. “Zij vormen ons kapitaal. De groep staat te trappelen om weer te beginnen. Vooral het gemis aan sociale contacten doet zich gelden. In het voorjaar hebben we ze allemaal een sneeuwklokje bezorgd, waarmee onze kloostertuin vol staat. Dit naast bijvoorbeeld een kaartje.”

Corona laat zijn sporen achter? “We willen archeologie toevoegen aan ons takenpakket. En het verhaal van de Hanze, icoon van de provincie Gelderland. Dat laatste hopen we te kunnen realiseren, hoewel de reguliere fondsen ook minder inkomsten hebben en dus moeizamer kunnen steunen. Graag zouden we archeologie samen met de Hanzeactiviteit in 2023 willen realiseren. Archeologie zal wellicht naar 2024/2025 moeten worden verschoven. Onze tuinmeubelen zijn op. De middelen ontbreken om die te vervangen.”

Wel het museum als trouwlocatie? “Ja, vanaf 1 juli staat de kapel er voor open. In de Refter bij ons vinden weliswaar huwelijken plaats, maar bij de verzelfstandiging is geregeld dat de inkomsten daarvan voor de gemeente zijn. Wij hebben wel de lasten. Bruiloften tijdens onze openingstijden, soms zes op een dag. We moeten na afloop de ruimte reinigen. Vandaar ons verzoek om de serene ruimte van de kapel als trouwlocatie in te richten waarbij de inkomsten voor ons zijn. Eerlijk gezegd werden daar al huwelijken voltrokken omdat we niet beter wisten dat dit erbij hoorde. Nee dus. Het kan een welkome aanvulling op onze inkomsten zijn. Je moet 50 bezoekers in een uur hebben om de opbrengsten van één huwelijk binnen te hengelen. Dat halen we niet.”

Alleen in december kan er niet worden getrouwd, want dan is een tentoonstelling van kerststallen en -groepen die vorig jaar sneuvelde. Kerststallen van over de hele wereld van een particulier die er het hele museum mee zou kunnen vullen. Inmiddels staan de bordjes weer op de goede plaats in het museum, draait het reserveringssysteem en is er reuring. Met enige aarzeling toch weer vooruit kijken.

(Tekst: Dick van der Veen)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden