Foto:

Zunne hef mien te pakken

  Column

Teveule règen is niks, teveule zunne ok niet. “Nee Gait”, zeg Merie, “t geet d’r umme hoe a-j daormee umme sprink.” Ik liete ’t niet op mien inwarken, want bie elke spier in ’t gezichte die ik bewèèg loop mien de traonen aover de wangen. Luuster en huver!

’t Zal ule niet anders vergaon wèèn as disse jonge. Nao al die nattigheid in ’t veurjaor en de anhollende ellende met corona verlangen wie met mekare nao warmte. En die krege wie. Veur mensen zo as ik, met een sportstieve instelling, brak toch al een mooie tied an. Elke dag sport op de kiekkaste. Ik kwamme d’r wel deur in anvaring met de vrouwe. Kiek, wie heb thuus ok een Eerste eneen Tweede Kamer. In de ene steet de grootste tillevizie, in de tweede een kleiner kassien. En ’t is altied de vraoge wie van ons nao ’t kleinste kamertien, wordt verbannen.

Kreeft op de Renderklippen

Ja hoho, niet wa-j daorbie zollen kunnen denken, want op ’t twalet steet gien loerkaste. Die heb wie of escharmp, umme in de beeldspraak te blieven. Merie hef een hele ritse series waor ze noe kik en as dat tegelieke met ’t niejs völt dan mut zee wieken. Noe d’r elke dag drie voetbalwedstrieden bint trek ik an ’t kortste ende. Mar de gaols bint nog net groot genog dat ik kan zien of de balle d’r in geet of net niet. Annegien snap net as eur moe niet dat ik zoveule van nien kostbare tied zit te verknooien. Ze heb de balle en schup ‘m weer weg, dat wil d’r bie de vrouwluu niet in.

Mar eleke aovend veur ’t kassien umme te wachten tot ze mekare krieg, wa-j van teveurten al weet, dat is ok niet ’t toppunt van naodenkendheid, ze-k noe zelf. Hoe dan ok: ’t is wel waor dat d’r een bonke tied mee emuuid is. Ie wordt ‘r aoverdag wat soezerig van. En as dan de zunne ok nog eur wâark dut, heb d’r bie ons twee de straol in. Merie van de negatieve en ik van de positieve kante.

Mar dan kom ik weer bie waor ik dit hukien mee bin begunnen. Teveule is ok niet goed. Effies de ogen dichte nao ’t èten, daore knap een mense van op. Dat doe ik op de luie stoel of op de banke. Mar met dit gluundig mooie weer heb ik mien buten op de stretcher neer eleg. Merie was bie Mina an de kwek. Toen die nao een uurtien weer op huus an kwam heuren ze mien al in ’t hofpad snurken. Ze had an één oge genog umme te zien dat de luie Gait te maken had met een superactieve zunne. Ze hef mien deur mekare eschud en uut de dreum ehölpen.’t Leek allemaole mee te vallen, mar een steugien later dienen de scha zich an. Knetter vebrand en zoas ze dat bie ons zek: een kop as een bolle. Och mien lieve stumper, daor viel gien zalf tegen te strieken. Ik mutte noe ’t zicht ofstellen op de kante van ’t veld waor Nederland de balle in ’t net probeert te trampen. En as ik mien laote ofleiden deur wat d’r an de andere kante gebeurt dan is ’t jammeren.

Merie is op eur best. “Kiek Gait, iederene kan noe zien da-j een Kreeft bint”. Nog een wèke of wat dan is mien jaor weer umme. En tegen die tied is ’t met de voetbal ofelopen. Mar ja, dan begint ’t fietsen in Frankriek.

Mooie zommer.

GAIT.

GAIT VAN DE REDERKLIPPEN

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden