Foto:

Ik kope een vlucht duven

  Column

De stoom kump mien de oren uut. Veur de zoveulste kere vandaag gao ik onderuuut op de digitale snelweg. De ene malheur nao de ander. A-k de computer an wil zetten kan ik eers nog wel een half uur onder zeil. In vergelieking met dit stuk onbenul is een slakke nog een snelheidsmonster. ’t Is elke dag raak. Bi-j net an ’t ende van disse column en komp d’r allemaole griebeltjes op ’t scharm mar ’t stuk in kwestie is vot en krieg ik nooit meer teveurschien.

Ik kan oe vertellen dat ‘t d’r dan niet zachzinnig an toe geet op de Renderklippen. Volgens Lammert de herder slaot de schaopen op hol as ik mien op de digitale snelweg begeve. En net as ik weer een systeem onder de knie en in ‘t heuf hebbe kump d’r weer een mededeling dat ik op op wat anders aover mudde schakelen. ’t Kos mien dubbelt zoveule tieds umme iets nao de sheriff van de krante deur te sturen as umme de column op zich te maken.

Tiepörgel of ganzeveer

Vrogger op ’t tiepörgel halen ie a-j d’r naos zeten ’t kassien uut ’t pöttien met Typ-Exx en dan kreeg ie ’t weer op de rit. A-j noe ene verkeeder toetse anslaot zit ie veur uren in de ellende. ’t Bloed an de kaok mar dat dink blif d’r ieskold onder.

Merie zeg dat ik te hard op de toetsen houwe. Dat heb ik aover ehollen van de olde Remington waor a-j flink druk op mossen zetten. ’t Geklier begun al met die elektrische schriefmachine. Viel de stroom uut en waar ie alles kwiet. Dat heb ik noe al een keer of wat ehad met die computer.

Ik bin de sheriff alderkeizers dankbaar dat ik niet dit stuksien met codes op hoeve te maken want dan kwam d’r egees gien column in de krante. Dan ging ’t hukien ’t hukien umme as ik ’t zo numen magge,

Elke keer as ik net middenin een verhaaltien zitte rup Merie mien veur de koffie. Wil ik ’t spul op de waakstand zetten en help ik alles nao zien grootjen. Umme gek van te worden. A-j vandaag of mâân een advertentie in disse krante ziet staon met een vraoge nao een vluch duven dan heb ik die d’r in ezet. Gewoon weer op pampier een stuksien bie een duve onder de vleugels knuppen en ik bin van alle ellende of.

’t Verhipte apperaat maak allenig mar reclame veur Hennie Stamsnijder, de eerste wereldkampioen in ’t veldriejen, want um de haverklap verplicht dat dink oe umme Enter an te slaon en daor woont Hennie. En as ik mien weer zit op te winden beledig dat toetsenbord mien ok nog. Dat gif mien Alt an. Zoiets van olde soeze dus en dan ok nog in de taal van de Pruus.

Annegien heb ik al een keer of wat umme raod evraog mar die dut tjoeps tjoeps met de vingers, lup metene weg en ik wete nog niks. Kottens had ze ’t aover de correctieknop. Daor begin ik helemaol niet neer an. Man holt d’r aover op. In één verhaaltien drie keer Oldebroek in onderbroek verandert en wie löt wie dan in zien hemp staon?

Gister ’t hele zeugien vaste. Merie houwen ene keer op de taofel en ‘t spul warken weer. Ik bin toe an de veurhamer en dan niet slaon op de taofel mar op die hele etter van een kaste.

Groetenisse van

GAIT.

Gait van de Renderklippen

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden