Foto:

De liefde veur Merie esmölten

  Column

Ik nemme an dat ule allemaole Moederdag niet bint vergèten. Dat was mien een jaor of wat geleden bienao overkomen en deurumme schrief ik die daotum in mei noe met grote letters in de agenda. Merie is mien moeder niet, mar ie kunt op een dag as deze wel laoten marken da-j oe partner waardeert. Dat is iets waor a-j niet mee hen meug klongelen.

Annegien waarschouwen mien nog umme niet met bloemen an te kommen zetten want daor had zee namens eurzelf en Bouffon de Franse buldog al wark van emaak. En va, zei ze, ’t hele huus steet d’r vol mee, ie kunt bèter wat anders verzinnen.

Ode klonje of ruukspul

Ja, dat is veule gemakkelijker ezeg dan edoan. Met ode klonje of dat soort ruukspul hoef ik bie eur niet an te komen. Ik heb eur een jaor of wat geleden toe wie met de geitenfokvereniging een reis nao Frankriek heb emak, een flessien mee berach waorvan ze daor vertellen dat een vrouw d’r van zol smelten as ze ’t kreeg. Iets van Lèèr de Temps of zo. Hoe dan ok: daor is ze alderkeizers zunig mee. “Allenig bie bezundere gelegenheden Gait”, zei ze, mar die bint kennelijk schaars op de Renderklippen. De dop is van de flesse ewes, mar veule vàdder is ze d’r niet mee ekomen. As ik daor iets van zegge dan krieg ik te heuren: “A-j mien zo niet goed genog vindt, dan mu-j ’t mar zeggen.” Mar toen ik zei dat ik ’t wel begreep umdat ie met Lèèr de Temps achter de oren drie kilometer vàdder nog te ruiken bint en een vrouwe oe zo niet kan gaon lopen, was de boot an.

Dan gao-j prakkezeren waor of ie eur een genoegen mee kunt doen. En na een dag of wat prakkedenken had ik toch iets evunden. Merie is gek op ijs en taart. A-j dat combineert kom ie een heel ende. Mar dat ku-j vanzelf gien dag of wat teveurten bestellen, want dat grei is ommenullig bedarvelijk. Nee, dat kon vanzelf niet eerder as zaoterdagmiddag.

Grietje van ons naos wark in de bakkerieje op ’t darp en die heb ik ineschakeld. Een taarte met een bonke ies en een vrach vruchten d’r in. Gien prumen, want dat zol zo mar op evat kunnen worden as dat ie oe vrouwe niet meer umme te prumen vindt. Bi-j wiezer hiel ik mien zelf veur. Grietje wis wel wat eur buurvrouw lakker vindt en dat kon ik eur met een gerust hàtte toe vertrouwen. Zo ezeg, zo edaon. Op zaoterdag an ’t ende van de middag de taarte op ehaald, Grietje had d’r nog een filsetaatsie briefien bie edaon. Daor kon ik mee veur de dag komen.

Zundagmâân ’t eerste ’t bedde uut, wat op elke andere dag egees niet ’t geval is en nao beneden umme mien kadogien veur de dag te halen.

Ik nao de ieskaste en met ik d’r veur stunne sleug mien de schrik umme ‘t hàtte. De taarte vergèten en op de achterbanke in de auto laoten staon. Och mien lieve mensen, wat een ravage. De hele banke versmeerd, de eerdbèzen en de kàssen dreven in de smurrie. Ik heb d’r mar niet umheer edrééjd. Merie hef ‘t mien niet muujlijk emaak. Die vun ‘t al heel wat dat ik op disse maniere an eur edach had. Gelieke maondagmiddag ‘t weer goed emaak. Mar dat nemp niet weg dat Gaitmnan zichzelf ijselijk stom vindt. ‘t Stomste wa-j kunt doen: de liefde laoten smelten. Goed gaon.

GAIT.

Gait van de Renderklippen

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden