Marjolein Bastin (75): "Via Vera de Muis kon ik op een verborgen manier iets van mijn eigen twijfels rondom opvoeding kwijt." (Eigen foto)
Marjolein Bastin (75): "Via Vera de Muis kon ik op een verborgen manier iets van mijn eigen twijfels rondom opvoeding kwijt." (Eigen foto) (Foto: )

Vera de Muis logeert nu in Nunspeet

Margaretha Coornstra

Jubileumexpositie Marjolein Bastin

Zodra je de zaal binnenkomt, zie je het meteen staan: een blauw huisje met een rieten dak. Je kunt zelfs op de foto in dit 'Vera de Muis Huis'. Vera is het lieve, wijze muizenmoedertje dat furore maakte in de jaren tachtig.

Nunspeet - "Eigenlijk was Vera de Muis een idee van Rob van Vuure, de toenmalig hoofdredacteur van Libelle," blikt Marjolein Bastin terug. "Het begon als een project voor zieke kinderen. Eerst dacht ik: dieren kleertjes aantrekken - nee, dat is niks voor mij. Maar toen ik eenmaal bezig was, vond ik het ontzettend leuk. Ik had in die tijd zelf twee jonge kinderen. En in het verhaal van Vera kon ik, op een verborgen manier, zelf iets van mijn vragen en twijfels over opvoeding kwijt."
Toch was Vera de Muis een uitstapje ten opzichte van Bastins core business: natuurtekeningen en -aquarellen. "Als jong kind al tekende ik alles wat ik mooi vond: vogels, bloemen, insecten." Haar vroegste inspiratie kreeg Marjolein uit den Bogaard (zoals ze toen nog heette) in de tuin bij het ouderlijk huis; eerst in Loenen aan de Vecht, later op de Veluwe. Nog steeds heeft ze een huis vlakbij natuurpark De Hoge Veluwe.
Na het gymnasium in Ede volgde in 1960 de kunstacademie in Arnhem, waar – geheel volgens de tijdsgeest – zojuist het naturalistisch tekenen in ongenade was gevallen. "Na de academie durfde ik eerst bijna niet meer te tekenen," bekent Bastin. "Ik dacht: o help. met naturalisme kom je nergens meer... Tot ik opeens besefte: maar dit bén ik nu eenmaal. Ik doe gewoon wat ik zelf fijn vind."
In 1980 kreeg ze haar eigen Natuurrubriek in de Libelle, met speelse maar educatieve teksten bij haar minutieus uitgewerkte aquarellen. De liefde en eerbied waarmee ze details uit de natuur observeert en weergeeft, herkent ze bij twee grote collega-kunstenaars: de Duitse tekenares en entomologe (insectenkenner) Maria Sybilla Merian (1647-1717) en graficus Dirk van Gelder (1907-1990). Daarom heeft het Noord-Veluws Museum ook aan deze twee een aparte wand gewijd.
In 1990 werd Bastin ontdekt door een designer van Hallmark. Weldra ging haar werk de hele wereld over; niet alleen op wenskaarten, maar ook via serviesgoed, legpuzzels, dekbedhoezen en Vera-knuffels. Die mechandising vindt ze in principe geen probleem: "Ik sta achter alles wat we doen. Mits het natuurlijk goed afgedrukt is, hè? Dat wil ik wel eerst zelf zien."
Als (deels toch nog steeds) Veluwse kunstenares is ze het Noord-Veluws Museum dankbaar voor deze jubileumexpositie vanwege haar 75ste verjaardag. "Nu kunnen mensen eindelijk mijn originele aquarellen zien, zoals ik ze indertijd rechtstreeks op papier heb gezet. Volgens mij stralen die nóg sterker uit hoeveel ik van alles in de natuur houd."
Marjolein Bastin: 'Tekenen is ademen'.
Te zien t/m 17 maart 2019
noord-veluwsmuseum.nl

Margaretha Coornstra
Meer berichten