Wezeper Cor Vesters na niertransplantatie: ‘Je krijgt een nieuw leven in dit leven’

Hij is Brabander van geboorte en stapte in 1964 voor het eerst in de trein naar Wezep voor een cursus op de Prinses Margriet Kazerne. Twee jaar later werd hij er geplaatst, waarna hij in 1968 trouwde met ‘de oldste deerne van bakker van Olst’. Inmiddels woont Cor Vesters samen met zijn vrouw Willy, met wie hij drie kinderen kreeg, al 50 jaar in Wezep. Op 24 maart van dit jaar vierde hij zijn 80ste verjaardag. In plaats van cadeaus vroeg hij om een gift voor de Nierstichting, een goed doel dat hem na aan het hart ligt.

Hanneke Bloemendaal

“Ik ben op meerdere plekken gestationeerd geweest. We zijn echter altijd in Wezep blijven wonen, omdat we het belangrijk vonden dat onze kinderen de ruimte kregen om vriendschappen op te bouwen en lid te worden van lokale sportverenigingen. Ik was in die jaren op en af thuis,” vertelt Cor Vesters. “Ik ben er op mijn 53ste uitgestapt. De aanleiding was het plotselinge overlijden van onze destijds 19-jarige zoon aan een longembolie. Je leven verandert van de een op de andere dag volkomen.”
Als registrator werkte Cor vervolgens 15 jaar lang bij het Anton Pieckmuseum in Hattem. In 2009 werd echter bij een opname in het ziekenhuis bij toeval ontdekt dat zijn nierfunctie niet in orde was. “Vanaf die tijd stond ik onder controle. Ik kon mijn afvalstoffen niet meer kwijt en werd heel gevoelig voor ontstekingen. Op een gegeven moment kwam de boodschap: ‘ga maar eens op zoek naar een donor’. Tja, hoe doe je dat? Ik ben het voorzichtig gaan droppen op een verjaardag, waarop een familielid spontaan aanbood om een nier af te staan. Uiteindelijk bleek dat geen match te zijn. Er waren meer mensen in mijn omgeving die wilden helpen, maar zij werden stuk voor stuk afgewezen vanwege hun eigen fysieke conditie. Het lukte me uiteindelijk niet om zelf een donor te vinden. Direct daarna zat ik aan de dialyse; via een halskatheter. Het was zo acuut, dat ze niet de tijd namen om een gewone shunt (red.: een shunt is een rechtstreekse verbinding tussen een slagader en een ader in je arm) aan te leggen. Op het moment dat ze je aan de dialyse leggen, ga je ook op een wachtlijst voor een nieuwe nier. De wachttijd was drie tot vijf jaar.” Cor koos ervoor om thuis te dialyseren. “Je gaat elke nacht 8 uur aan de machine. Afvalstoffen worden met behulp van dialysevloeistof en het eigen buikvlies gefilterd en afgevoerd. Dit heet peritoneale dialyse. Het voordeel hiervan is dat je niet drie keer per week naar het ziekenhuis hoeft om 4 uur lang gespoeld te worden. Het is in het begin wel wennen. Je staat niet echt fit op, maar je hebt vervolgens wel de hele dag voor je. Je kan gaan en staan waar je wilt, omdat je niet gebonden bent aan het ziekenhuis.”

Old for Old

Cor moest uiteindelijk 2,5 jaar wachten op een nieuwe nier. De organisatie achter orgaandonaties is Eurotransplant waarbij 8 landen zijn aangesloten. “Nederland is het enige land dat het programma ‘Old for old’ heeft. Je krijgt dan een postmortem donor van iemand van ongeveer dezelfde leeftijd. Jongere nieren blijven op die manier beschikbaar voor jongere mensen. Ik ben één van de oudste mensen die in het Radboudziekenhuis een niertransplantatie heeft ondergaan en ben daar heel blij mee en dankbaar voor. Je moet ervoor in goede conditie zijn. Dus ook al was ik bekaf van het dialyseren, ik bleef ondertussen toch aan mijn conditie werken.” Lachend: “Ik heb in die periode mijn eigen oprit opnieuw aangelegd!” Dat de jaren van dialyseren en het proces van transplantatie een enorme impact op zijn gezin heeft gehad, realiseerde Cor zich pas echt toen hij een post van zijn zoon op LinkedIn las.

Coast to Coast

“Bernd gaat samen met een vriend, Gerhard Kroese, meedoen aan de Coast to Coast Challenge op 28 en 29 juni. Dit is een 24-uurs sponsortocht van 500 km op de fiets van Zoutkamp in Groningen naar Zoutelande in Zeeland. Ik ga mee als begeleider.” Zijn zoon licht toe: “Gerhard en ik fietsen al zo’n 12 jaar samen bij wielerclub 7Bar uit Wezep. Zijn moeder is, net als mijn vader, drager van een donornier, wat ons extra motiveert om deze uitdaging aan te gaan.
In de afgelopen jaren heb ik onder het motto ‘van persoonlijke uitdaging naar groter doel’ namens mijn werkgever -ik ben docent bij het Deltion College- samen met collega’s meerdere goede doelen ondersteund middels een sportieve uitdaging. Dit jaar heeft mijn vader de mooie leeftijd van 80 jaar bereikt. Dit zou niet mogelijk zijn geweest zonder een geschikte donornier. Voor mij is dit voldoende reden om geld in te zamelen voor de Nierstichting en deel te nemen aan de Coast to Coast Challenge. We willen hiermee niet alleen onze sportieve grenzen verleggen, maar ook bewustwording creëren en fondsen werven voor de Nierstichting. Elke kilometer die we fietsen, draagt bij aan een betere toekomst voor mensen met nierproblemen.”

Wie het duo wil sponsoren kan dat doen via: www.coasttocoastchallenge.nl/teams/7bar

’