Een uitgebreide vloot van schepen met een EB-nummer maakte een gezellige voorjaarstocht. Foto: Herman Hulst
Een uitgebreide vloot van schepen met een EB-nummer maakte een gezellige voorjaarstocht. Foto: Herman Hulst (Foto: Herman Hulst)

Vloot heeft wind in de zeilen

Het is heel lang geleden dat een zo grote vloot Elburger platbodems de haven verliet. Met welke bestemming was onbekend. De wind – of eigenlijk het gebrek daaraan – zou de bestemming bepalen van deze nostalgische trip.

Elburg - Het idee om een voorjaartocht te organiseren ontstond tijdens de 'Bonte Dinsdagavonden', met oud-voorzitter Henk Hulst als grote initiator. Het leek de werkgroep een leuk plan om gezamenlijk de voormalige Zuiderzee te verkennen. Sommige watersporters krijgen namelijk niet vaak de gelegenheid om op 'open water' te varen. Door gezamenlijk op te trekken wordt niet alleen de saamhorigheid bevorderd, maar kunnen ook de zeilvaardigheden worden aangescherpt. Bovendien kunnen de deelnemers ervaren hoe onze vissende voorouders hun schrale boterham moesten verdienen. Daarnaast is het natuurlijk ook heerlijk om na een lange winter hard buffelen aan de schepen, ze weer helemaal strak in de lak op het water te zien zeilen.

Alleen EB-nummers

De inschrijving stond open voor vrijwilligers en sympathisanten van de Botterstichting. Zowel schepen onder zeil, als schepen met motorvermogen, hout of ijzer, konden zich aanmelden voor deze voorjaartocht. De enige voorwaarde was dat het schip een EB-nummer moest hebben. Dat was nog wel een dingetje, want er meldden zich ook schepen met als nummer EB 1,5! Met andere woorden: er werd enthousiast gereageerd op de tocht.

Op zondagmorgen werden we allemaal bijeengeroepen voor een stichtelijk woord door onze meegereisde Chirurgijn en Vlootpredikant Jan Foppen.

Uiteindelijk vertrokken op vrijdag 20 april vijf schepen van de Botterstichting en nog een aantal particuliere schepen met een EB-nummer op de boeg, richting Urk. De hele vloot bestond uit zes botters, twee bonzen, twee bolletjes, één Staverse jol, één schokker, wat schouwen, één tjalk en de kotter van Daan Balk.

Op Urk

De kopgroep, annex kwartiermakers, bestond uit twee botters, de bons EB 7 van Rien Lipke en de EB13, een staverse jol, met aan boord Bertus Holstege en Gerrit van der Heide (Kuutje: nazaat van een roemrijke Elburger visrokers familie). Dus er was ook een uit de kluiten gewassen rookkast met een groot aantal te roken makreel aan boord! Verder de botter EB 18: vroeger van Butjen, nu bevolkt door Thijs Westerink. En als laatste de EB 1, het familieschip van de Aan 't Goortjes

Het weer was buitengewoon; de zon brandde op onze nog witte velletjes. Maar, helaas, er was ook maar weinig wind. Gelukkig hadden wij onze inmiddels bijna 70 jaar oude Samofa, die door onze motormuis Jan Haan piekfijn onderhouden was. De motor deed zijn best en bracht ons op tijd naar de kade van Urk, waar de Havendienst ons gastvrij onthaalde.

De voorzitter van onze zusterclub Jan Hoekstra had de koffie al klaar en ook Tjeerd de Boer, Noordzeevisser en vrijwilliger stond in de startblokken om een visje voor de bezoekers te bakken. Dat bakken dat moest nog even wachten, want de rest van de vloot had oponthoud gehad bij de Roggebotsluis. Vanwege de verkeersspits ging de sluis pas om half zes weer open. Toen iedereen er uiteindelijk was, genoten veel Urkers tijdens hun avondwandelingetje van ons mooie Elburger vlootje.

Geen wind

Zaterdagmorgen stond er een seringe windje uit het ZO, zoals opa Balk het noemde. Te weinig om Enkhuizen te bezeilen, dus werd besloten om een eindje richting Lelystad te scharrelen en daarna op te kloppen richting Kampen via de Ketel om daarna af te meren in het haventje van de 'Kratse' op een onbewoond eilandje in het Kattegat.

De vispannen werden wederom in stelling gebracht om een kist scholletjes, die Pieter de Jong op Urk had gescoord, het hoofd te bieden. Er was zoveel vis dat ouwe Kees alle schepen langs ging met een portie voor de volgende dag.

De avond werd verder gepast gevierd door de ouwetjes. De jeugd, die ruim vertegenwoordigd was op de vloot, leefde zich hartstochtelijk uit met vuurwerk en vuurtje stoken. En natuurlijk werd het 'onbewoonde' eiland verkend. Dit alles werd gelaten gadegeslagen door een aantal vaste bezoekers, die meer gewend waren aan rust.

Terug naar Elburg

Op zondagmorgen werden we allemaal bijeengeroepen voor een stichtelijk woord door onze meegereisde Chirurgijn en Vlootpredikant Jan Foppen. Hij hoefde gelukkig verder niet in actie te komen voor lijfelijke of geestelijke problemen c.q. ondersteuning. De aangestelde Bottelier, Lex Bijsterbosch, werd uitbundig bedankt voor de verstrekte oorlammen. Ten slotte kreeg de meegereisde voorzitter Henk Wallis onverwacht het woord. Zijn conclusie was dat het een prachtige tocht was, die zeker oor herhaling vatbaar is. En daar was jong en oud het roerend mee eens.

De hele vloot bestond uit zes botters, twee bonzen, twee bolletjes, één Staverse jol, één schokker, wat schouwen, één tjalk en de kotter van Daan Balk.

Vervolgens ging de hele vloot onder zeil en werd het laatste stukje IJssel afgevaren. Bij Ketelhaven moesten de zeilen eraf en werd op de motor verder koers gezet naar de thuishaven. Daar werden we in de loop van de middag door familie en vrienden opgewacht. En zo kwam een eind aan deze zeer geslaagde tocht.

1 reactie
Meer berichten


Shopbox