sv ’t Harde omzeilt lastige klip in Wapenveld

Door de zwaar bevochten overwinning (0-1) op WZC in Wapenveld is de afstand van ’t Harde tot de onderste zes weer wat ruimer geworden. “En dat is de realiteit; we moeten ons los maken van de tijd dat we tweede klasse speelden met een ploeg in de opbouw van jonge twintigers.”

Dick van der Veen

Trainer-coach René van ’t Goor moet even bijkomen van een middag die energie vreet. “Het was niet best: in de eerste helft hadden we wat meer afstand kunnen nemen en als je dat nalaat krijg je het gegarandeerd moeilijk tegen deze vechtmachine.” ’t Harde heeft een fysiek sterke verdediging, kan ook voorin de duels aan, maar het middenveld is vederlicht. Daarbij ontbreken deze middag Marsman en Turubassa.“Het is dus zaak om direct de voorwaartsen te bereiken en hun opbouw te verstoren.”

Dat lukt in de eerste helft. Een bos aan kansen blijft onbenut en dan is daar Luuk Struik die zijn lichaam erin gooit, goed draait en de keeper kansloos laat.” 

Hij dus de matchwinnaar of is dat Sander van der Groef, die na de thee met enkele fenomenale reddingen de winst over de streep trekt. Het is ontegenzeggelijk zo dat ’t Harde, zeg maar oom Henk (Elskamp) en de neefjes, weer wat verder in zijn krachten staat en nu ook van zich af durft te bijten. 

De scheidsrechter, van wie je in een ondeugende bui denkt dat hij fysiek lijkt uit te stralen aandelen in een brouwerij te hebben, moet minstens zo vaak voor overtredingen van groen en wit fluit Hij houdt hert kort, met inzet van een aantal gele kaarten. Daarmee speelt het WZC de voornaamste troef uit handen. 

“Klopt, alleen is het zaak daarbij wat slimmer te worden. Als WZC ons na rust onder druk zet vergeten we te voetballen en komen er nauwelijks nog onderuit. Dan is het maar goed dat je een sterke defensie hebt die weinig kansen weg geeft. Ik zal je vertellen dat je in dit soort wedstrijden stijf staat van de spanning waar de plotselinge kou nog wat aan toevoegt. Weet je, ik ben in de dug out teveel supporter wat ik met mond en gebaar laat blijken.” Van ’t Goor voert volgende maand gesprekken over contactverlenging. “Daar moet je van beide kanten goed over nadenken. Je doet dat voor anderhalf jaar. Ik moet zeggen dat corona ook wat met mij gedaan heeft. Ik ben nu twee jaar de eerst verantwoordelijke en daarvoor was ik vier jaar assistent.Het zijn best tropenjaren geweest. Het zit ons in de staf niet mee. Een verzorger die wegvalt, mijn assistent kan niet altijd aanwezig zijn, een keeperstrainer die in de lappenmand zit. Ik wil in ieder geval de randvoorwaarden goed ingevuld zien.”

En verder: “Bestuur en staf beseffen zich dat de sprong naar de derde klasse er niet eentje op bestelling is. Wanneer de groep bij elkaar blijft, stappen maakt, komt dat doel in zicht. Ik kan het team qua inzet niets verwijten. Ik heb niet het idee dat we op elkaar zijn uitgekeken, maar dat moet je aan de spelers vragen.”