Serie VluchtelingenVerhalen deel 13

ELBURG - Reden voor feest; Yazan, Majeda en Omar Alghazawi én Jehad Shelon hebben hun zwemdiploma binnen. Op 17 maart zwommen ze af in het Berghuizerbad in Wapenveld.

door Ludmilla Coornstra

“Omar, niet tussendoor spelen in het water!” Zweminstructeur Marscha Bibo moet Omar een paar keer ‘tot de orde roepen’ wanneer hij tussen de opdrachten door zijn kunsten laat zien aan de aanwezigen. Ook Jehad heeft er duidelijk schik in. “26 seconden, ik heb gewonnen!” roept hij opgetogen wanneer blijkt dat hij als snelste van de vier het 25 meter lange zwembad over is gezwommen. En even later, trots: “Kan ik mooi zwemmen of niet?!”

Het afzwemmen bestaat uit een aantal onderdelen: één daarvan is duiken, om vervolgens onder water door het gat in een stuk zeil te zwemmen. Dat is nog lastiger dan het al lijkt: Majeda ziet er best wel tegenop. Maar met een paar tips en bemoedigende woorden én nadat zweminstructeur Sylvia van den Broek in het water is gesprongen om het voor te doen, lukt het Majeda wel degelijk. Onder luid applaus van de aanwezigen komt ze opgelucht lachend weer boven water: ook zij heeft haar diploma binnen. “Soms heb je even een laatste duwtje in de rug nodig,” zegt Van den Broek later. “Majeda had namelijk een aantal lessen gemist. Haar afzwemmen stond eigenlijk pas later gepland. Ontzettend knap dus dat het haar nu al gelukt is!”

Yvonne Joosten, vrijwilliger bij VluchtelingenWerk Elburg, begon vorig jaar met het organiseren van zwemlessen voor vluchtelingenkinderen. Via een landelijk project, genaamd SuperSpetters, krijgen de kinderen financiële steun om zwemles te kunnen nemen. “Er zijn nu twee groepen aan het lessen sinds september,” vertelt Joostens. “In mei gaat de rest van deze groep afzwemmen, en er staat ook nog een aantal kinderen op de wachtlijst. In totaal heb ik al 27 kinderen aangemeld.”

Zij krijgen een pakket van Akwaak, waarbij ze lessen volgen in Elburg en afzwemmen in Wapenveld, omdat het zwembad in Elburg niet groot genoeg is.

Joosten benadrukt het belang van zwemles, vooral voor vluchtelingenkinderen. “Je hoort toch wel vaak dat het kinderen met een niet-Nederlandse achtergrond zijn die verdrinken. Als je jong bent, geef je immers niet makkelijk aan leeftijdgenoten toe dat je niet kunt zwemmen, omdat je bang bent dat je dan ‘niet stoer’ lijkt. Dus kinderen springen dan toch maar in het water, met alle nare gevolgen van dien. Ook voor wat ‘oudere kinderen’ als Majeda en Yazan is het dus belangrijk dat ze alsnog leren zwemmen.”